IN DEN NEDERLANDSCHEN BODEM. 
371 
populier, den ahorn, de linde en den els in, terwijl de fauna o. a. 
door de ree en andere hertensoorten , door den karper , de baars , 
de snoek en door verscheidene land- en zoetwaterslakken vertegen- 
woordigd is. Uit het feit , dat onder deze kleilagen weder noordsche 
zanden liggen , mag besloten worden , dat zij kort voor den eigenlijken 
glaeiaaltijd in noord-Duitschland gevormd zijn , zoodat daar niet alleen 
de bosch- en zoetwaterflora , doch ook de fauna , kort vóór de aankomst 
van het landijs ongeveer hetzelfde karakter droeg als de hedendaagsche 
flora en fauna er bezitten. 
In het diluvium van noord-Nederland zijn echter zulke onregelmatige 
tusschenvoegingen van klei in zand- en grintgronden eerst in de laatste 
jaren bekend geworden. Wel beschrijft reeds staring in zijn Bodem van 
Nederland een in de provincie Groningen in den ondergrond ontwikkelde 
en daar onder den naam van Potklei bekende klei , doch over haar voor- 
komen in zoogenaamde lenzen (= korte lagen , die wigvormig uitloop en) 
en over hare vormingswijze wordt niet gesproken. 
Het eerst heeft lorié door een onderzoek der grondsoorten van 
boringen te Assen , Zuidbroek en Sneek (de laatste op het stations- 
emplacement verricht) , de aandacht gevestigd op de herhaalde afwis- 
seling van lagen klei (potklei) met grint- en zandlagen in den ondeï- 
grond dezer plaatsen en deze klei , naar aanleiding van haar voorkomen 
in het er mede afwisselende grint van slechts zuidelijke gesteenten , tot 
het praeglaciaal diluvium gebracht; wegens de afwezigheid van orga- 
nische overblijfselen in deze afzettingen kon echter op hare vormings- 
wijze niet nader worden ingegaan. 
Gelukkiger waren wij bij eene studie der grondsoorten , welke een 
andere diepe boring te Sneek (n.1. op het terrein der boterfabriek) 
had opgeleverd. Op dit punt kwamen n.1. op een diepte van 61 — 126 M. 
uit de klei — die gelijk te verwachten was , ook hier als praeglaciaal 
diluvium bepaald moest worden — eenige kleine vogelbeenderen , onge- 
twijfeld afkomstig van zangvogels van de grootte eener musch , eenige 
vlinderschubben en een vrij groote hoeveelheid uitmuntend bewaard 
hout (grootendeels naaldhout) te voorschijn , terwijl op sommige diepten , 
waar de klei door de groote hoeveelheid er mede gemengde organische 
stoffen zwart gekleurd is , eigenaardige aan blafafdrukken herinnerende 
vormingen te zien waren. 
Dat in den ondergrond van Sneek dus de afzettingen van praeglaciale 
zoetwaterbekkens begraven zijn , zal zeker niemand , na hetgeen zooeven 
van de meerbezinkingen uit het diluvium van noord-Duitschland werd 
