396 
DE STOORNISSEN IN HET HER1NNERINGS- VERMOGEN. 
mogen van den menschelijken geest, in casu het vermogen om de 
woorden te zeggen, samenvalt met een tenietgaan van een constanten 
bepaald gedeelte der hersenschors , dan ligt het besluit voor de hand , 
dat het een zonder het ander niet bestaan kan , of met andere woorden : 
dat het vernietigd gedeelte der hersenschors in het normale leven die 
functie verricht, welke wij de spraak noemen. Waarschijnlijk komen 
er nog wel andere gedeelten van het centrale zenuwstelsel bij in het 
spel , maar dit vernietigd gedeelte is er zeker voor noodig. 
De partieele herinnerings-stoornissen , want hierin komen zij allen 
overeen , ontstaan dus door vernietiging van bepaalde gedeelten der 
hersenen, of, om het met andere woorden uit te drukken: met een 
vernietiging van een bepaald gedeelte der hersenen valt samen de 
vernietiging van een bepaald gedeelte van den menschelijken geest , 
en daarnaast een ongeschonden voortbestaan van het overige. 
Uit dit feit laat zich de reeds boven geconstateerde waarneming 
verklaren , dat de partieele herinnerings-stoornis voor het daarvoor 
aangedane vermogen zooveel intensiever is dan de algemeene herinne- 
rings-stoornis. Bij de partiëele amnesie is het gedeelte hersenen in 
kwestie vernietigd , is het geheele vermogen weg ; bij de algemeene 
is dit niet het geval , hier heeft het slechts meer of min geleden en 
is een functie daarvan tot zekere hoogte nog mogelijk gebleven. 
Schijnbaar in tegenspraak met het bovengenoemde is de waarne- 
ming, dat vooral bij jongere personen de partieele amnesie tot zekere 
hoogte verbeteren kan. Wanneer een bepaald gedeelte der hersenen 
is vernietigd , en men aan mag nemen , dat het niet terug kan komen , 
zou men zeggen , dat de functie van dat gedeelte ook definitief weg 
zou moeten zijn. Hierin wordt gedeelteiijk te gemoet gekomen door 
de eigenschap der hersenschors om functiën van andere gedeelten 
over te nemen. Deze oefent er zich als het ware langzamerhand in. 
En nu ten slotte de algemeene herinnerings-stoornissen. Hier vindt 
men na den dood niet die vernietiging van bepaalde gedeelten der 
hersenschors. Integendeel , hier vindt men veranderingen , over het 
geheele oppervlak der hersenen diffuus verspreid , of men vindt , zoo- 
als in sommige gevallen , in het geheel geene veranderingen. . 
Zijn de veranderingen over de geheele oppervlakte der hersenen 
verspreid en bestaan zij dan niet , zooals men steeds constateeren 
kan , in een diepgaande verandering der hersenschors , maar blijven zij 
slechts oppervlakkig , dan vinden wij ook hierin een verklaring voor 
de verschijnselen , die tijdens het leven zijn waargenomen. 
