4 
WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
hoezeer deze bepalingen een juisten maatstaf geven voor de beoordeeling van 
de zuiverheid eener vloeistof; was het vloeibaar chloor vermengd met 0,1 pet. 
vet , dan was geen bepaalde kritische temperatuur te vinden. 
Ook tusschen 40° en 146° werd de druk van het vloeibaar chloor bepaald. Bij 
40° bedroeg hij b. v. 11,50 atm. , bij 100° 41,7 atm. en bij 146° 93,5 atm. 
Ook het soortelijk gewicht werd bij tal van temperaturen bepaald. Bij -80° was 
het 1,6602, bij + 0° 1,4689 , bij 14,50° 1,4278, bij 77? 1,216 Hiermede zal men 
bij de verzending van chloor te rekenen hebben. 
In het absorptiespectrum van vloeibaar chloor waren de blauwe en violette 
stralen geheel, uitgedoofd .‘ rood, oranje, geel en groen waren onveranderd; ken- 
merkende strepen waren niet aanwezig. Was de laag der vloeistof niet al te dun, 
dan bevat zij eene gele, eenigszins in oranje overgaande, kleur. d. v. c. 
PLANTKUNDE. 
Oorsprong van de rogge. — Evenals vele cultuurplanten wordt de rogge 
tegenwoordig niet meer in het wild aangetrofïen. Hare naaste verwanten, van 
welke zij zoo weinig verschilt, dat men ze voor hare stamouders kan houden, 
zijn echter overblijvende gewassen, en niet, zooals de rogge , eenjarig. Dit bezwaar 
wordt uit den weg geruimd door eene mededeeling van batalin, die aantoont, 
dat in het gebied der Donsche Kosakken de rogge ook thans nog als een over- 
blijvend gewas verbouwd wordt. Twee en drie, soms nog meer jaren geven hier 
dezelfde planten een rijken oogst. ( Acta Horti PetropoUtani Vol. XI, N°. 6, 1890). 
d. v. 
Serehziekte van het suikerriet. — Hoe langer hoe meer wint de overtuiging 
veld, dat het sereh eene besmettelijke, door parasieten veroorzaakte ziekte, en 
geene erfelijke ontaarding van het suikerriet is. En onder de talrijke parasieten 
van dit riet zijn het er voornamelijk twee, die door verschillende onderzoekers 
voor de ware oorzaak der ziekte gehouden worden. De eene is een worm, het 
suikerriet-aaltje ( Tylenchus Sacchari ), de andere is eene nog niet nader onder- 
zochte soort van bacterie. De suikerriet-aaltjes leven in den grond, vreten de 
wortels aan en beletten hun groei , terwijl de plant door het gemis aan een 
voldoend aantal wortels kwijnt. Hier is het vooral de grond der akkers, die de 
zetel van de besmetting is en deze op eiken nieuwen aanplant overbrengt. De 
suikerriet-bacterien leven in het inwendige der stengels, voornamelijk in de 
vaatbundels, die zij rood en bruin kleuren en met slijm vullen. Stekken ( bibit ) 
van zieke planten gesneden, zullen in dit geval dus ook zieke individuen doen 
ontstaan. 
De onderzoekingen van het proefstation West-Java doen het waarschijnlijk 
achten, dat de bedoelde bacteriën de ware oorzaak der sereh-ziekte zijn, terwijl 
