WETENSC H APPELTJE BIJBLAD. 
7 
reeds na acht uur; de hoogste concentratie, waarbij deze nog levend blijven, is 
7 pet. Het infecteerend vermogen van organen van tuberculeus slachtvee wordt 
niet verminderd, door het inzouten, zelfs niet als het zout minstens drie maanden 
heeft ingewerkt , dat wil zeggen langer dan ooit bij de bereiding van pekelvleesch 
plaats heeft. Diphteriebacillen blijven minstens drie weken lang in een verzadigde 
keukenzoutoplossing in het leven. ( An . /'. Hijg. 11, 60.) H. p. w. 
Cholerabacillen in den strijd om het bestaan. — Het lot de^cholerabacillen 
in de vrije natuur is onderzocht door de giaxa voor zoover betreft het leven in 
den bodem en door santi sireno wat betreft hun leven in water. Beider proeven 
stemmen overeen in dit opzicht : de cholerabacillen worden zeer gemakkelijk ver- 
nietigd door andere, onschadelijke saprophytische bodembacillen. In gesteriliseerde 
aarde werden cholerabacterien gebracht en bleken hierin na twaalf dagen nog 
te leven. In niet gesteriliseerde tuinaarde, klei of zand, op verschillende diepten 
onder den grond begraven, gaan de cholerabacterien binnen twee tot vier dagen 
te gronde, afhankelijk van de meer of minder sterke ontwikkeling van andere 
bacteriën. Worden cholerabacillen in groote overmaat in den bodem gebracht dan 
kunnen zij zich een tijd lang staande houden en zich zelfs vermeerderen ; dit 
duurt evenwel slechts tot dat de voedselstoffen , welke tegelijk met hen in den 
bodem geraakt zijn, een zoo sterken groei der saprophytische bacteriën veroor- 
zaken, dat deze de pathogene bacillen geheel kunnen verdringen. De geaardheid 
van den bodem oefent , afgezien van temperatuur en vochtigheid , weinig invloed 
op dit proces uit. 
Voor het verblijf in water schijnen dezelfde regels te gelden, alleen zijn de 
tijden hier langer te nemen. In niet steriel water van verschillenden oorsprong 
gelukte het, daarin gebrachte cholerabacterien nog na één tot acht dagen aan 
te wijzen; de ontwikkeling van concurreerende saprophy ten doodt hen hierin echter 
ten slotte ook. In gesteriliseerd rivierwater bleven zij daarentegen tot drie maanden 
toe in het leven , in steriel gedestilleerd water zelfs over het jaar. ( A nn. Microgr. 
2, 222 en Cent. Bact. 8, 268.) h. p. w. 
Een kaasziekte, welke zich somtijds bij de bereiding van Emmenthaler kaas 
vertoont , is het blazig worden , het zoogenaamde „boursoufflement”. Onder ver- 
schillende bacteriën, die door guillebeau op ontstoken uiers aangetroffen waren , 
gelukte het von ereudenbeich er drie te vinden , welke misschien de oorzaak 
van dit verschijnsel zijn. Met reinculturen van deze soorten werd gezonde melk 
geïnfecteerd , met het gevolg , dat de hieruit bereide kaas alle symptomen van 
„boursoufflement” vertoonde. De bacteriën groeien bij gewone temperatuur op al 
de gebruikelijke voedingstoffen, smelten de gelatine niet, en vormen in suiker- 
houdende bouillon of op aardappelen rijkelijk gas. Een der drie soorten maakt 
de melk slijmerig, dradentrekkend. ( Anal . Microgr. 2, 8.) h. p. w, 
