8 
WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
Tetanus-bacillen. — De vergiftige werking der tetanus-bacillen , een algemeen 
in den bodem voorkomend, anaërobie organisme, gaat uit van een bepaalde stof, 
door de bacteriën tijdens hun groei afgescheiden. Een cultuur in serum onder 
afsluiting van zuurstof bij 37° gekweekt, levert een heldere, gele alkalische 
vloeistof, welke door taber van de bacteriën zelve kon afgefiltreerd worden met 
behoud van hare vergiftige werking. Het verkregen filtraat was steriel, en het 
vergif is dus een opgeloste chemische stof. 
In tegenstefffng met de ptomainen van brieger, welke acute verschijnselen 
te voorschijn roepen, vertoont een vergiftiging met het tetanusgift een duidelijk 
incubatietijdvak , hetgeen doet denken , dat het een enzymatisch lichaam kan zijn. 
Hiermede stemt overeen, dat een verwarming op 65° C. gedurende 5 minuten 
voldoende is om het vergif werkeloos te maken. ( Chem . Centr. 1890 II 629l 
h. p. w. 
GEZONDHEIDSLEER. 
Geiten-vaccine. — De directeur der vaccine bij de Académie de médecine, de 
heer e. her vieux, heeft een groot aantal inentingen verricht, die bewezen hebben 
dat de vaccine, welke ook haar oorsprong moge wezen, uitmuntend gecultiveerd 
kunnen worden op de geit , en dat het voortbrengsel daarvan een zeer krachtige 
en alle veiligheid aanbiedende koepokstof is. In 1805 had reeds de Engelsche 
arts VALENTINE de goatpox als de moeder van de cowpox beschouwd. — De 
kennis hiervan kan, onder omstandigheden, hoogst nuttige uitkomsten leveren, 
te meer omdat de geit geheel ongevoelig voor tuberculose, zelfs voor de inenting 
daarvan schijnt te zijn, gelijk blijkt uit de proefnemingen van nocard, bertin 
en jules PICQ,. Daarentegen ontmoet men op de veemarkten zelden geiten en de 
kleine uitgestrektheid van de lies- en uierstreeken laten niet meer dan 20 a 30 
scarificatiën toe. Maar de geit is zachter, gemakkelijker stil te houden en minder 
kostbaar in onderhoud dan de jonge koe. Alles bijeengevat kan de geit onder 
zekere bepaalde voorwaarden hier groote diensten bewijzen. ( Revue scientifique , 
5 Juill, 1890, p. 31). D. L. 
t 
