14 
WETEN SCHA PPELIJ K BIJBLAD. 
bleek hem, dat op den grond van twee wijnbergen, de eene van vroegrijpe, de 
andere van laatrijpe druiven, de gist uitsluitend op de vruchten van eerstge- 
noemde werd aangetroffen. Deze waarneming sluit de onderstelling uit , dat de 
gistcellen van den bodem naar de druiven door den wind zouden getransporteerd 
worden. In plaats daarvan beschouwt müller insecten, en wel met name wespen 
en mieren , als de natuurlijke overbrengers van de gist. Schimmels en bacteriën 
echter zijn gelijkmatig over rijpe en onrijpe druiven verspreid, zoodat hier aan 
den wind als transportmiddel moet worden gedacht. Talrijk zijn de gistcellen nooit 
op de gave druiven ; op beschadigde echter groeien zij in groot aantal , maar 
nog meer vinden schimmels, andere ongewenschte gistsoorten en bacteriën hier 
een vruchtbare plaats. Voor de practijk van de wijnbereiding laat zich hieruit 
alleiden, dat het wenschelijk is, gekneusde druiven bij het plukken zooveel mo- 
gelijk uit te 'schieten. Bovendien raadt müller aan, het in gisting komen van 
het druivensap minder dan thans geschiedt aan het toeval over te laten, door 
bij de geperste druiven een hoeveelheid gistende most van een vorige gisting te 
voegen. In den aanvang der gisting toch heeft een heftige strijd voor het 
leven plaats tusschen de verschillende gistsoorten en de bacteriën, met name de 
azijnbacterien , die elkander wederzijds trachten te verdringen. Zijn nu in den 
beginne de gistcellen in groot aantal aanwezig, dan is de kans grooter, dat zij 
zich in hoofdzaak zullen ontwikkelen en de gisting normaal zal verloopen. In 
tegenstelling met de meening in den laatsten tijd in Frankrijk verdedigd, dat 
het verschillend bouquet der wijnen in hoofdzaak door de verschillende gistsoorten 
zou veroorzaakt worden, schrijft müller het uitsluitend aan de eigenschappen 
der druivenrassen toe. ( Weinbau u. Weinhandel 1889. 40, 41, 45). 
H. P. w. 
DIERKUNDE. 
Badende vlinders. — De heer g. lyell te Melbourne nam waar dat zekere 
vlinders ( Papilio macleyanus ) zich met het lichaam achteruit in het water be- 
gaven , omstreeks een halve minuut daarin voor een gedeelte ondergedompeld 
bleven , en dan verfrischt naar de heuvelzijde vlogen. De reden van dit verschijnsel 
zocht lyell in de hitte van het weer. De heer G. a. freeman merkt daarop 
aan, dat die vlinders waarschijnlijk hunne eieren legden, en dat wellicht iemand 
die er in de gelegenheid toe is, zal kunnen uitmaken of de larven van dezen 
vlinder in het water leven en zich voeden met de planten die aan den kant 
groeien. ( Nature , Oct. 2 p. 545). D. L. 
De verrichting van de madreporenplaat en het steenkanaal der Echino- 
dermen. — In tegenstelling met de totdusver door alle zoölogen aangenomen 
stelling dat de madreporenplaat en het steenkanaal er toe dienen om het omge- 
vende water in het watervaatstelsel in te laten, meende m. hartog voor eenige 
