WET EN SC (1 AP PELT J K BIJBLV D. 
15 
jaren dat de waterstrooming niet van buiten naar binnen, maar van binnen naar 
buiten plaats had. Daar hartog kort geleden op zijne theorie terug is gekomen 
en deze ook van andere zijden als juist is aangenomen en verspreid , heeft de 
voortreffelijke echinodermenkenner ltjdwig deze zaak opnieuw onderzocht. De 
door hem in het station te Napels verkregen resultaten bij holothuriën , zee- 
egels, zeesterren en haarsterren noodzaken hem om de bewering van hartog 
bepaald tegen te spreken. ( Humboldt Oct. 1890 S. 349). d l. 
BACTERIOLOGIE. 
Kleinheid van bacteriën. — Een naald werd gestoken in een kolonie van 
melkzure mikrokokken en vervolgens 44 maal op gelatine afgestreken, zoodat de 
gezamenlijke lengte der strepen op de gelatine 110 cM. bedroeg. Toen werd de 
naald in 5 cM 3 . water afgespoeld en in dit water werden door middel van een 
cultuur op een gelatinelaag nog 44550 bacteriën geteld! ( Centralbl . ƒ. Bacl. 
VIII, 427). H. p. w. 
Melkzuur bacteriën. — Weigmann heeft een bacteriologisch onderzoek ver- 
richt over de melkzuurfermenten , die als zuurvormers optreden bij het verzuren 
der melk ten dienste van de boterbereiding. Hij vond daarbij , dat de verschil- 
lende door hem waargenomen melkzuurbacteriën uit melksuiker naast melkzuur 
meer of min verschillende bijproducten vormen en daardoor een meer zuur of 
meer aromatisch smakende boter geven, en knoopt daaraan de conclusie vast, 
dat men in de zuivelbereiding door het invoeren van reinculturen en het gebruik 
van vooraf gesteriliseerde melk zal kunnen komen tot het maken van andere of 
betere botersoorten dan de tegenwoordige; in allen gevalle tot constante eigen- 
schappen en tot een product van steeds dezelfde kwaliteit. ( Molkerei-Zeitung ). 
h. p. w. 
Genezing van longtering. — Het is zeer natuurlijk dat de onderzoekingen van 
Prof. koch betreffende een geneesmiddel der tuberculose, bepaaldelijk der long- 
tering, ook hier te lande de algemeene aandacht in sterke mate tot zich heb- 
ben getrokken. Na zijne voordracht in het Berlijnsch Congres, die wij in de 
vorige aflevering mededeelden, wachtte men dan ook algemeen met zeker ongeduld 
af, wat KOCH over de resultaten van zijn onderzoek verder zou mededeelen, en 
deze heeft gemeend dat ongeduld te moeten bevredigen door een opstel, dat 
in eene „Extra-Ausgabe” van het Deutsche medicinische Wochenschrift van 13 
November jl. geplaatst is. Wij meenen eenige punten, die voor het publiek van 
’t meeste belang zijn, hier te moeten vermelden. 
Gelijk te verwachten was bestaat het geneesmiddel uit een vocht, omtrent 
welks samenstelling koch zich vooralsnog niet wenscht uit te laten, en dat in 
