IS 
NV ET EN SCHA P PE LIJ K HIJ BLAD. 
door verschillende steensoorten zijn teruggekaatst, tot het besluit, dat uit eene 
specifieke absorpsie van warmtestralen door die steensoorten het verschijnsel 
onmogelijk kan verklaard worden. Onze dampkring laat, naar des schijvers metingen , 
bij normale drukking 89.25 pet. van een loodrecht daarop invallenden bundel 
maanstralen door. ( Proc . of the Americ. Acad. of Arts and Sc. Vol. XXIV). 
v. i). v. 
De dubbelster a Lyrae. In de vergadering van the floyal Astron. Society 
van 14 Nov. 1.1. heeft fowler eenige photo’s vertoond van het spectrum van 
a Lyrae , die aantoonen dat het een samenstel is van twee spectra, van de type 
5 Aargae en 'C Ursae majoris. 
Het bewijs, dat dit soort van tweevoudige sterren ware dubbelsterren zijn, 
ligt in het feit, dat als de twee die haar samenstellen zich op de gezichtslijn in 
tegenovergestelde richting bewegen, de overeenkomstige strepen in hunne spectra, 
naar de bekende theorie van doppeer, in tegenovergestelde richting verplaatst 
zijn en dus als dubbele strepen daarin voorkomen. Alleen dan, wanneer de be- 
weging plaats heeft in een richting loodrecht op de gezichtslijn, is er geen ver- 
plaatsing en zijn dus de strepen enkel. Tweemaal tijdens een omloop zal dus het 
verschijnsel niet en tweemaal op zijn duidelijkst zich voordoen. 
De hoofdlijnen in het spectrum van a Lyrae zijn die van de waterstof; en 
alhoewel deze, doordien hare scheiding kleiner is dan hare dikte, niet dubbel in 
het spectrum voorkomen , blijkt toch duidelijk uit de breedte der enkele streep 
dat men hier te doen heeft met twee, die ten deele op elkander liggen. In 
helderheid volgt op deze de K-lijn van het calcium en deze is dun genoeg om de 
scheiding der twee strepen duidelijk te doen zien. De scheiding was het sterkst 
op den 8en October, terwijl op den 17 en en 28en Oct. zoowel als op den len 
November de streep enkel was. Uit de verschillende photogrammen te zamen 
blijkt, dat de opeenvolgende verschijnselen het best zijn te verklaren, indien men 
aanneemt dat in den opmerkelijk korten tijd van 24.68 uur de omloop wordt 
volbracht in een baan, wier vlak door de zon gaat. 
Deze periode is niet in strijd met de betrekkelijke snelheid van 370 mijlen, 
die moet worden afgeleid uit de photogram van den 8 e » October en zij wordt 
bevestigd door drie andere, op den ]en November met korte tusschenpoozen ge- 
nomen. Neemt men aan dat die betrekkelijke snelheid 370 mijlen is, dan bedraagt 
de afstand tusschen de beide lichamen, die dit stelsel vormen, 5 millioen mijlen. 
v. d. v. 
De apex van den zonneweg. — Omtrent het punt, waarop de eigen beweging 
van de zon gericht is, heeft oscar stampe een uitvoerig onderzoek ingesteld. 
Het volgende lijstje vermeldt het aantal sterren, die hij daarbij heeft gebruikt 
en de waarden, die hij uit zijne onderzoekingen heeft afgeleid. 
