WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
27 
Het is een gasvormig zuur, dat veel overeenkomst vertoont met zoutzuur; het 
wordt in water krachtig opgelost, heeft een doordringenden reuk, brengt bij in- 
ademing eene geweldige catarrhe teweeg en geeft met ammonia dikke nevels van- 
een ammoniumzout. 
Bij verwarming van de oplossing wordt eerst een sterker zuur en later een 
minder sterk zuur van standvastige samenstelling verkregen. Zink, koper en ijzer 
maken waterstof vrij, wanneer zij met de oplossing van het zuur in aanraking 
worden gebracht. Het zilver- en het hydrargyrozout zijn in water onoplosbaar: 
de zouten der overige metalen zijn oplosbaar. Zilvernitride wordt door de lucht 
niet gekleurd en is gevaarlijk ontplofbaar. Daar het zuur zwak red uceerend werkt, 
worden de oplossingen van sommige zouten ontleed onder vorming van lagere 
oxyden der metalen. 
Het phenylzout is reeds lang geleden door GltlESS gemaakt en staat bekend onder 
den naam diazobenzol-imid. 
Door sterk zwavelzuur wordt stikstofwaterstof ontleed. ( Ber . de r deu/sch. cjfiem. 
Ges. XXIII 3023) d. v. c. 
Diamid of hydrazin. — Toen hier een vorige maal melding werd gemaakt 
van het diamid, was deze base in vrijen toestand nog niet bekend. Th. curtius 
en h. schulz geven nu ( Journ . prakt. Chem. XLII, 521 — 549) eenige inlich- 
tingen omtrent het diamid en daarvan afgeleide diammoniumzouten. 
Uit het sulphaat van diamid maken zij door behandeling van de oplossing in 
water met kaliumhydroxyde een hydraat. Blijkens de verlaging van het vriespunt 
van water was de molekule in oplossing N 2 H t , 2H 2 0 ; dampdichtheidsbepalingen 
gaven bij 100° en in het luchtledige voor eene molekule het teeken N 2 H 4 , H 2 0 ; 
bij 170° en den gewonen druk was het hydraat volkomen ontleed in N 2 H 4 en H 2 0. 
Merkwaardiger wijze neemt de grootte der molekule bij verdere verwarming weder 
toe. Dit hydraat is eene zeer sterk lichtbrekende vloeistof, die bij 739,5 rnM. 
druk bij 118,5° kookt; het heeft eenen eigenaardigen reuk, die niet op dien van 
ammonia gelijkt, brandt op de tong, werkt sterk in b. v. op glas, vooral wan- 
neer het kookt. 
Door herhaalde destillatie over baryumoxyde werd aan het hydraat het water 
gedeeltelijk onttrokken. In toegesloten buizen is de ontleding bij 100° zeer dui- 
delijk merkbaar; bij 170° is zij volkomen. Wordt eene opening in de buis ge- 
maakt , dan ontwijkt de vrije base als eene witte rook ; bij zomersche temperatuur 
is zij een gas, dat den doordringenden reuk, dien ook het hydraat eenigermate 
vertoont, in zeer sterke mate bezit. 
Diammoniumzouten van tluoor- , chloor- , broom- en joodwaterstofzuur worden 
beschreven , waaronder zoowel zouten met ééne molekule als met twee molekulen 
van het zuur op ééne molekule diamid. De eersten worden vooral verkregen door 
inwerking der halogenen op het hydraat, waarbij een gedeelte hiervan onder 
