W ETEN SOH A PPELIJ K BIJ BL A L) . 
28 
ontwikkeling van stikstof ontleed wordt; de laatsten vooral door liet hydraat met 
de zuren te neutraliseeren. 
Uit de vriespuntverlaging , door de meeste van deze zouten in hunne oplossing 
aan water medegedeeld, zou volgen, dat zij daar in de vrije base en het zuur 
ontleed zijn. D. v. C. 
PLAN T K U N D E. 
Manna-regen. — In Augustus 1890 is in de omstreken van Merdin en van 
Diarbekir in Aziatisch Turkije een manna-regen gevallen. De manna viel in 
groote hoeveelheden uit den hemel met de gewone regendruppels mede. Zij be- 
dekte een oppervlakte van ongeveer 10 kilometers in omtrek. De bewoners der 
streek verzamelden de manna en maakten er brood van. Dit smaakte goed en 
was gemakkelijk verteerbaar. De meeste stukjes manna zijn rond, zoo groot als 
gerstekorrels en van binnen meelachtig wit. Het zijn, zooals men weet, korst- 
mossen , en wel de Lecanora esculenta. 
Deze plant , die op de dorste gebergten in die streken in groote hoeveelheden 
groeit , schijnt door hoozen te worden opgenomen , en dan door den wind hoog 
in de lucht op grooten afstand te kunnen worden vervoerd. Zij valt dan in den 
regel met een regenbui op de aarde. (La Nature , janv. 1890, n°. 919 blz. 82). 
d. v. 
Eiwitkristallen in celkernen. — Deze gelden tot nu toe voor zeldzaam. A. 
ZIMMEB.MANN bericht echter, dat, door eene nieuwe kleuringsmethode , zij in vele 
gevallen kunnen worden aahgetoond , waar men ze vroeger niet kende. Hij ge- 
bruikt een dubbelkleuring zijner microtoomsneden met haematoxyline en zuur- 
fuchsine. De bedoelde kristallen worden dan donkerrood , de kernliehaampjes en 
kerndraden echter paarsachtig blauw. Op deze wijze behandeld toonen b.v. Linum , 
Phyteuma , Menyanthes, Gloxinia , Clerodendron , Verbena en vele andere ge- 
wassen in de kernen der meest verschillende organen eiwitkristallen. 
In het vruchtbeginsel van Melampyrum arvense werd nagegaan, hoe deze 
lichamen zich tijdens de kerndeeling gedragen. Reeds kort na de splijting der 
kernlussen liggen zij niet meer in de onmiddellijke nabijheid van deze, en bij 
het uiteenwijken der dochterkernen worden zij uitgestooten ; men vindt ze dan 
dikwijls, ver van de kernen verwijderd, in het protoplasma. Hier worden zij allengs 
opgelost, terwijl in de kernen nieuwe ontstaan. (Ber. d. d. Bol. Ges. VIII, 1890, 
Generalvers. Heft. I, blz. 46). d. v. 
BACTERIOLOGIE. 
Typhus-bacillen in rivierwater. — Het is zeer moeilijk tusschen de honderde 
koloniën , die op een gelatine-laag opkomen als deze met een kleine hoeveelheid 
rivierwater geïnfecteerd is, een of enkele weinige mogelijk aanwezige koloniën 
