W ETEN SCII A PPELIJ K BIJ BLAD. 
3(5 
loodhoudend. Dat deze verontreiniging schadelijk voor de gezondheid werken kan, 
werd nog in de vorige aflevering van het Album (bladz. 119) medegedeeld. 
In den loop van 1890 werd in St. Petersburg tin in den handel gebracht, 
dat wegens eene verontreiniging met arsenik nog veel gevaarlijker is. In ver- 
scheiden gezinnen, waai* in de keuken vertinde koperen voorwerpen gebruikt 
werden, ondervond men daarvan de lastige gevolgen. Braakzucht, diarrhee ver- 
toonden zich zonder dat daarvoor eene bepaalde oorzaak kon worden aangewezen, 
voordat men in het tin van het vertinsel het arsenicum opspoorde. Ook het tin, 
dat destijds in St. Petersburg in omloop was , werd bijna in alle gevallen arsenik- 
houdend bevonden. • 
Een bepaald geval wordt genoemd van het huisgezin van vorst J. de Tarcha- 
noep, hoogleeraar in de physiologie. Tijdens afwezigheid van het gezin buiten 
de stad , was het keukengereedschap opgeknapt ; koperen pannen waren nieuw 
vertind enz. Na de terugkomst van het gezin ondervond het eene lid na het andere 
ongesteldheden , die het gevolg van arsenicum-vergiftiging bleken te zijn. Het gezin 
van een bediende, dat hetzelfde drinkwater gebruikte en op denzelfden grond 
leefde , bleef gezond ; het eten werd hier in pannen van gebakken aardewerk 
gekookt. Toen de bediende zelf aan het werk werd gezet om het nieuwe vertinsel 
van het koperwerk te schuren , leed hij aan dezelfde kwaal. 
Alle ongesteldheden waren voor goed verdwenen, toen de koperen pannen later 
met arsenikvrij tin vertind werden. 
In Frankrijk is deze verontreiniging van tin onbekend en ook hier te lande 
hoorden wij haar niet noemen. Men zij echter gewaarschuwd. (Ann. cl' Hygiëne , 
Aóut 1890). d. v. c. 
Een nieuwe allotropische wijziging van koolstof. — Paul en Léon Schützen- 
BER.GEB. vonden, dat de ontleding van cyaangas in koolstof en stikstof door ver- 
hitting zeer wordt bevorderd, wanneer men een weinig kryolieth brengt in de 
heete buis, waardoor het gas gevoerd wordt. Reeds bij kersroodhitte had nu 
volledige ontleding plaats. 
De koolstof, die zich afzette, was amorph, maar deed toch sterk aan graphiet 
denken. Er vormde zich een los vilt van zeer dunne en lange vezels, die zich op 
papier tot een vlokkig poeder laten uitwrijven en daarbij op wit papier eene 
vlek achterlaten, die op een vlek van potlood gelijkt maar minder glans heeft. 
Het poeder werd innig vermengd met vijf- a zesmaal zijn gewicht aan kalium- 
chloraat en hiermede bij 20° a 25° gedurende 24 uren aan de inwerking van 
rookend salpeterzuur onderworpen. Er ontstond een donker-kastanjebruin , in 
water oplosbaar poeder, dat bij matige verwarming zeer ontplofbaar is; deze 
eigenschap treedt vooral te voorschijn , wanneer de verwarming in een waterbad 
bij 50° a 60° heeft plaats gehad. Door voortdurend herhaalde verwarming wordt 
de oplosbaarheid steeds grooter. 
