WETENSCHAP PE LIJ K R IJ R L A I). 
STERREKEN DE. 
Een nieuwe ontdekking (?) van Lescarbault. — Lescarbault , aan allen die 
de sterrekunde beoefenen bekend als de ontdekker (?) van de nooit teruggevonden 
intra-mercuriale planeet, door hem (of door leverrier?) Vulcain genoemd, 
meende op den ll e " Januari 1. 1. in de Leeuw een ster te hebben gevonden van 
de eerste grootte, die in geen catalogus stond opgeteekend. Hij schatte hare 
positie: A. R. ll u - 4 min.; Deel. 6°. 
Maar op dien dag was die van Saturnus: A. R. llu. 15 min.- Deel. 6° 59'; 
zou het die planeet ook geweest zijn? v. d. v. 
De zonnevlekken. — Uit waarnemingen, door tachini te Rome in het tweede 
halfjaar van 1890 volbracht, blijkt, dat de verschillende verschijnselen op de 
oppervlakte der zon de periode van het minimum toen reeds voorbij waren. 
Op de 149 dagen , waarop zonnevlekken en fakkels zijn waargenomen , waren 
de eerstgenoemd en in het derde kwartaal talrijker dan in de twee daaraan vooraf- 
gegane. In het vierde kwartaal daalt hun aantal wel is waar eenigszins; maar 
het was toch ook toen nog veel grooter dan op het tijdstip, door den waarnemer 
als dat van het minimum aangegeven. 
Wat verder de protuberansen betreft, deze waren veel talrijker, met een se- 
cundair maximum in de maand October. (Acad. des Sciences de Paris. Séance 
du 26 janvier ’91). v. p. v. 
De nevelvlek in Andromeda. — Naar in de Monthly Notices of the F. Astr. 
Society door den heer isaac roberts wordt gemeld, is de kern van bovenge- 
genoemde nevelvlek veranderlijk. 
Tusschen 1885 en 1890 nam hij een twaalftal photographiën van deze vlek, 
op drie van welke, in December 1890 genomen, deze als een ster voorkomt. 
Andere platen daarentegen vertoonden, hetzij die langer, hetzij die korter aan 
het licht werden blootgesteld , geen spoor van zulk eene op een ster gelijkende 
kern. v. n. v. 
6 
