\V ETENSCH A P PELT J K BIJ B L AD . 
42 
NATUURKUNDE. 
Photographie in kleuren. — Den 2en Februari deed lippmann in de zitting 
van de Parijsche academie de volgende mededeeling, die wij belangrijk genoeg 
achten om ze in haar geheel over te nemen. 
In het begin dezer eeuw merkte lubeck en later, in 1841, herschell op, 
dat, als het zonnespectrum wordt geprojecteerd op een laag zilverchloruur , de 
indruk van het kleurenbeeld meer of minder levendig achterblijft. En in 1848 
vatte edmond becquerel met de hem eigene scherpzinnigheid de studie van dit 
vraagstuk weder op. Door het spectrum op te vangen op een zilveren, met zilver- 
chloruur bedekte plaat , kreeg hij een wezenlijke photographie daarvan. Aan 
zijne resultaten heeft de arbeid van poittevin en van andere onderzoekers niets 
van werkelijk belang kunnen toevoegen. 
Toch laten zij iets van veel belang te wenschen over ; het beeld , dat men 
verkreeg, was niet, zooals het de mannen van het vak noemen, gefixeerd. Het 
kan alleen in het donker bewaard worden; wordt het eenigen tijd aan het dag- 
licht blootgesteld, dan verbleekt de gevoelige laag, die hare gansche gevoeligheid 
behouden heeft en daarmede verdwijnt het lichtbeeld. 
Ik stelde mij daarom voor door middel van de photographie kleuren over te 
brengen, die volkomen gefixeerd waren en voortdurend aan het licht konden 
blootgesteld blijven. Ik ben daarin geslaagd door een methode, die het aanwen- 
den van alle gevoelige, in de photographie gebruikelijke stoffen toelaat. Alleen 
aan twee voorname voor waarden moeten zij voldoen : 
1°. De gevoelige laag moet continu zijn; d. w. z. de gevoelige stof (zilverjoduur , 
zilverbromuur, enz.) moet in de gelatine of albumine zeer fijn en zeer gelijk 
verdeeld zijn. De gevoelige stoffen, zooals die in den handel voorkomen, zijn 
daartoe in den regel veel te grof. 
2°. De gevoelige laag moet liggen tegen een terugkaatsend oppervlak. Daarom 
wordt de plaat gedurende de pose bevestigd in een raam, dat met kwik is ge- 
vuld, zoodat dit metaal een vlakken spiegel vormt, die in aanraking is met de 
gevoelige laag. Het fixeeren en afwasschen geschiedt dan, na voldoende inwerking, 
op de gewone wijze. De kleuren komen te voorschijn als de, oorspronkelijk droge, 
laag weer opdroogt. 
De theorie van de methode is zeer eenvoudig. De invallende stralen, die in de 
donkere kamer het beeld vormen, interfereeren met die, welke worden terug- 
gekaatst door het kwik. Daardoor ontstaat binnen in de laag een reeks van 
interferentie-strepen , d. w. z. van maxima van intensiteit, door minima ge- 
scheiden. Alleen de maxima hebben invloed op de plaat ; als de photographische 
behandeling is afgeloopen, dan zijn zij daarbinnen vertegenwoordigd door een 
reeks van doorschijnende lagen gereduceerd zilver, die op een afstand gelijk aan 
dien van een maximum en een minimum , d. w. z. op een halve golflengte van 
