W E T E N S C H A P P E L IJ K B IJ B L A I). 
STER RE KUN DE. 
Het observatorium te Parijs. — In zijn jaarverslag klaagt de directeur dezer 
inrichting, de admiraal mouchez , er over, hoe de toenemende behoeften van het 
zich steeds uitbreidende Parijs, reeds nu aanvankelijk en in de toekomst zeker, 
het observatorium voor zijn doel onbruikbaar maken. Dat de spoorweg naar 
Sceaux verlengd wordt, zal op zich zelf reeds te weeg brengen, dat degelijke waar- 
nemingen onmogelijk worden. Maar de elektrische verlichting der straten zal 
daarenboven sterren beneden de eerste grootte onzichtbaar maken en het photo- 
grafeeren van de sterren te eenenmale beletten. Daarenboven bedreigt de op- 
handen zijnde opening van de Rue Cassini de astronomen met een belangrijke 
inkrimping van den zichtbaren hemel, terwijl met betrekking tot het deel, dat 
nog over blijft, de rook van naburige, schoorsteenen het overige zal doen. 
Het besluit is dan ook: „Laat ons heêngaan, laat ons naar buiten trekken.” 
En, inderdaad, is dit de eenige uitkomst. In een dicht bevolkte stad is het 
onmogelijk, dat voldaan kan worden aan de eischen, die een observatorium aan 
zijne omgeving stellen moet; daarvoor is het noodig dat men de volle beschik- 
king hebbe over een open , geïsoleerd terrein. v. d. v. 
Feiten, die aantoonen, dat er blijvende vlekken zijn op Venus en dat deze 
planeet eene zeer langzame aswenteling heeft. — Onder dezen titel vindt 
men in het Bulletin w° 12 de l’Acad. H. des Sc. de Belgique eene verhandeling 
van Dr. terby. 
Tusschen April en Augustus 1887 volbracht terby een reeks van waarnemingen 
betreffende Venus , en zond een deel van de resultaten , in een verzegeld paket , 
aan de Akademie. In 1890, van Mei tot September, volbracht perrotin een ge- 
lijksoortige reeks, waarvan de resultaten (C. B. Oct. 27, 1890) aan de Parijsche 
Akademie werden medegedeeld. 
In de bovengenoemde verhandeling nu vestigt terby de aandacht op de groote 
overeenkomst tusschen de resultaten, in deze, drie jaar van elkander verwijderde, 
8 
