02 
WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
diameter zal b. v. de spindraad aan een gewicht van 3 gram weerstand bieden , 
terwijl de stalen draad zelfs geen 2 gram dragen zal.” d. l. 
BACTERIOLOGIE. 
Serehziekte van het suikerriet. — De heer th. valeton’ die aan het proef- 
station Oost-Java deze ziekte bestudeert, heeft zich voornamelijk bezig gehouden 
met de gom, die in de vaatbundels der zieke planten is opgehoopt, en die vol- 
gens den heer janse de oorzaak van het zoo afwijkend uiterlijk der sereh-zieke 
planten is. Hij beschrijft nauwkeurig en uitvoerig de ligging, den bouw en de 
verspreiding der gom, en toont aan, hoe het hoofdgevaar voor besmetting daarin 
gelegen is, dat de gomziekte uit de vaten van den stek overgaat in de oogen, 
die zelve, tijdens het hakken der bibit, dikwijls nog gezond zijn. Ten slotte 
sluit hij zich bij de meening van krüger en janse aan , die in de gom bacte- 
riën vonden, welke zij voor de eigenlijke oorzaak der ziekte houden. ( Bijdrage 
tot de kennis der sereh-ziekte , door Dr. th. valeton, Batavia 1891.) 
d. v. 
Cellulodine noemt villiers een koolhydraat, dat in zeer geringe hoeveelheid 
werd aangetrofïen bij de omzettting van zetmeel door Bacillus amylobacter. Het 
kristalliseert , doch reduceert de Fehlingsche oplossing niet, verbindt zich ook niet 
met phenylhydrazine , en wordt door mineraalzuren slechts zeer langzaam in glu- 
cose omgezet. ( Comptes Rendus 112, 536.) h. p. w. 
Samenstelling van tuberkelbacillen. — Deze bacillen werden door hammer- 
schlag uit culturen in voldoende hoeveelheid geïsoleerd om er eene analyse van 
te maken. Na verdamping van het water bevatten zij circa 28 pet. stoffen, die 
in alkohol en aether oplossen. Onder deze behooren vet , lecithine en een giftige 
stof, die bij marmotten en konijnen reeds in kleine hoeveelheid kramp verwekt. 
Uit het met alkohol en aether uitgetrokkene kon door 1 pet. kaliloog een eiwit- 
stof afgezonderd worden , en in hetgeen daarna terugbleef cellulose worden aan- 
getoond. ( Centralbl . ƒ. Klin. Med. 1891, 1.) h. p. w. 
Invloed van het rooken van vleesch op de levensvatbaarheid van bacteriën. 
Serafini en tjngaro hebben den invloed van het rooken onderzocht op milt- 
vuurbacillen en sporen, op hooibacillen en op Staphylococcus pyogenes aureus 
Deze laatste, zoowel als miltvuurbacillen , werden na 2 l /„ uur gedood , hooibacillen 
na 3 l /«, miltvuursporen eerst na 18 uur. Daarbij bleken de teerachtige bestand- 
deelen in hoofdzaak de werkzame stoffen van den rook te zijn. In overeenstemming 
met proeven van forster , beu, petri e. a. is echter de werking van het rooken 
op vleesch veel geringer dan op reinculturen ; er ontstaat nl. onder den invloed daar- 
