wetenschappelijk pij blad. 
G3 
van aan de oppervlakte van het vleesch een laag gecoagu leerde eiwitstoffen, die 
het dieper gelegene beschut. Het rooken kan dus in zooverre bijdragen tot het 
conserveeren van vleesch, als het de uitdroging bevordert, en het indringen van 
kiemen van buiten af belet , maar het is niet in staat om infectiekiemen te dooden , 
welke kunnen voorkomen in het vleesch van dieren , die aan ziekten gestorven 
zijn, welke op den mensch kunnen overgaan. (Ann. delV Inst.d'Tg . Univ. Rom. 2.) 
H. p. w. 
Melkzuur-bacteriën. — Het melkzuur, dat bij de meeste melkzuurgistingen ge- 
vormd wordt, is optisch inactief Door nencki en sieber is de Micrococcus 
acidi paralactici ontdekt, welke het reeds vroeger bekende paramelkzuur maakt. 
( W. B. 1890, 14). Dit zuur komt ook in het vleesch voor, is rechtsdraaiend en 
heeft linksdraaiende zouten. Door schardinger is een Micrococcus acidi laevo- 
lactici aangetroffen, welke het correspondeerende linksdraaiende melkzuur maakt, 
welks zouten even sterk rechtsdraaiend zijn als de overeenkomstige zouten van 
het paramelkzuur links. ( Monatsh . f. Chem. II , 545). Door vermenging van 
gelijke hoeveelheden der tegengesteld draaiende zinkzouten verkreeg hij een zink- 
zout, dat van het gewone inactieve niet te onderscheiden was. Hiermede is 
aangetoond , dat het gewone , inactieve gistingsmelkzuur een mengsel of verbinding 
van gelijke moleculen rechts en linksdraaiend zuur is, zooals reeds lewkowitsch 
waarschijnlijk had gemaakt. Dezen was het namelijk gelukt door culturen van 
Penicillium glaucum , uit gewoon melkzuur, een rechtsdraaiend zuur te verkrijgen, 
daar de linksdraaiende helft door de schimmel werd verteerd. h. p. w. 
Genezing der longtering. — De uitwerking van de tuberculine van koch wordt 
thans door vele geneeskundigen , hopen wij zonder voor- of tegeningenomenheid , 
bestudeerd. Gevallen van genezing zijn nog niet waargenomen. Wij sluiten daarom 
onze maandelijksche berichten daarover, in afwachting dat er in deze zaak iets 
geschiedt, wat de kennisneming door het niet geneeskundig publiek wenschelijk 
maakt. d. l. 
anthropologie. 
Voorhistorisch pijlenvergift — De ethnologen hebben zich dikwijls afgevraagd 
of de voorhistorische pijlen en andere wapenen van die soort vergiftigd kunnen 
geweest zijn, evenals zij het veeltijds zijn bij de hedendaagsche wilde volksstammen. 
De heer mortillet beantwoordt in de Revue mensuelle de Vècole d anthropologie 
die vraag bevestigend en gelooft , dat. de meeste groeven en andere uitholingen 
van de punten der voorhistorische pijlspitsen gediend hebben om daarin vergift 
op te nemen. Die vergiften zijn öf uit de gewone vergiftige planten getrokken 
geweest, öf zij waren rottende vloeistoffen van dierlijken oorsprong , die septichaemie 
of tetanus verwekken, öf eindelijk slangengift. ( Revue scientifique 25 Avril 1891, 
pag. 538. d. L. 
