WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
67 
temperatuur ook op dien damp uitoefene, zij is niet in staat daaraan die gedaante 
te geven, welke wij den vloeistofvorm noemen. 
De onderzoeken verwarmden in een bad van gesmolten kali- en natronsalpeter 
de stalen buis, die achtereenvolgens verschillende gewichts-hoeveelheden water 
bevatte, langzamerhand tot nabij de rood-gloeihitte. Bij verschillende tempera- 
turen werd dan de spanning bepaald en de overeenkomstige uitkomsten aange- 
wend. ter constructie eener kromme. Alle krommen vallen aanvankelijk samen, 
welke hoeveelheid water de buis ook bevat; maar van een bepaalde temperatuur 
af verandert hare richting met deze hoeveelheid. De coördinaten van dit punt 
zijn die van de kritische temperatuur en drukking. ( Acnd . des Sciences de Paris , 
Séance du 25 mai). v. d. v. 
SCHEIKUNDE. 
Verschillende soorten van zilver. — In het Amer. Journ. of Science spreekt 
m. carey lea weder over de verschillende soorten van zilver. Nadat hij in het 
Maartnummer ([3] XIII, 179—190) eene beschrijving van het goudkleurig zilver 
gegeven had, spreekt hij in de volgende aflevering (259 — 267) de meening uit, 
dat het allotropisch zilver uit atomen bestaat en dat het gewone zilver daaren- 
tegen een polymere vorm van molekulair zilver zou zijn. Tusschen beiden in 
bestaat een overgangsvorm, waarin waarschijnlijk molekulen bestaan. Het allo- 
tropisch zilver zou dan het meest overeenkomen met het element zilver, zooals 
het in zilververbindingen voorkomt. 
Tot steun voor deze laatste bewering beroept hij zich op zijne ervaring, dat 
de verschillende soorten van energie, die allotropisch zilver in gewoon zilver ver- 
anderen, op halogeenverbindingen van zilver denzelfden invloed hebben. Was het 
dikwijls aan de zilververbindingen niet rechtstreeks te zien, het gebruik van een 
oxalaat als ontwikkelaar toonde toch aan , dat de ontleding van de zilverver- 
binding begonnen was. Chloorzilver werd aldus ontleed onder den invloed van 
elektriciteit van hooge spanning : bij broom- en joodzilver begon de ontleding 
onder geringe drukkingen, bij broomzilver onder verwarming (reeds bij 100° 
a 102° wanneer het vochtig was), bij broom- en chloorzilver onder water in 
aanraking met stoom van 100°, bij broomzilver in aanraking met verdund 
zwavelzuur. 
Ook in • de werking van het licht , waardoor allotropisch zilver wel minder 
scheikundig aktief wordt, maar toch niet in gewoon zilver verandert, en waar- 
door de halogeenverbindingen wel worden ontleed maar niet tot metallisch zilver 
worden gereduceerd , vindt cabey lea eene groote overeenkomst. Het allotropisch 
zilver zou dan hierbij in den bedoelden tusschen toestand overgaan. 
Ontstaan in den regel bij polymerisatie stoffen met een grooter soortelijk ge- 
wicht, zoo ook hier. Het s.g. van goudkleurig zilver is 8.5, terwijl dat van ge- 
woon zilver 10.5 a 10.6 is. 
