WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
69 
methylaethylamin door salpeterigzuur opleverde, niet de verwachte alkohol was. 
( Compt . rend. CXII, 1065 ) d. v. c. 
PLANTKUNDE. 
De celwand der Peronosporeeën. — Reeds meermalen hebben wij de onder- 
zoekingen van L. MANGIN over de scheikundige samenstelling van den wand der 
plantencellen vermeld. Onder de door hem in die wanden aangetroffen stoffen 
behoort ook de callose , die het hoofdbestanddeel van de callusproppen in de 
zeefvaten uitmaakt. Deze stof is in verdunde koude kaliloog (1%) zeer gemak- 
kelijk oplosbaar ; koolzure alcaliën doen haar zwellen doch niet oplossen. Zij 
kleurt zich met aniline-blauw en rosolzuur, evenzoo met verschillende stoffen 
uit de groepen der benzidinen en tolidinen. 
Deze callose is kenmerkend voor de Peronosporeeën, en ontbreekt in de cel- 
wanden van het gewone weefsel der meeste hoogere planten. Trekt men dus 
dunne doorsneden met koperoxyde-ammoniak uit, zoo blijven de draden van den 
parasiet nagenoeg alleen over, en kunnen zoodoende gemakkelijk worden aan- 
getoond. 
Merkwaardig is , dat de draden die buiten het lichaam der zieke plant groeien , 
b. v. de conidiendragers , geene callose bevatten. ( Cps rs. 1891). D. v. 
Bladgroenkorrels in bonte bladeren. — Veel algemeener dan men vroeger 
meende, komen zelfs in de geheel witte gedeelten van bonte bladeren bladgroen- 
korrels voor ; zij zijn dan klein en kleurloos , schijnen geen koolzuur te ontleden , 
doch kunnen wel zetmeel maken, als men deze deelen van het blad met eene 
suikeroplossing voedt. Deze bladgroenkorreltjes bevatten in hun inwendige meest 
holten (zoogenoemde vacuolen) , die bij de normale korrels ontbreken , en daar 
eerst door de inwerking van water plegen te ontstaan. (A. Zimmermann in 
Ber. d. d. bot. Ges. VIII blz. 95.) d. y. 
Wortelharen bij Spirogyras. — E. de wildeman deelt in de Comptes rendus 
de la Société royale de botanique de Belgique (1891 blz. 35) mede, dat hij bij 
Spirogyra , Mcsocarpiis en andere Conjugaten hechtwbrteltjes gevonden heeft. Zij 
hechten zich daarmede op andere wieren vast. Hechten zij zich aan draden van 
dezelfde soort vast, dan gelijkt de aaneenhechting veel op het begin eener con- 
jugatie. Bij Spirogyra plegen de wortelharen onvertakt te zijn , bij Mesocarpus 
zijn zij niet zelden zeer sterk vertakt. Zij zijn steeds eencellig. d. v. 
DIERKUNDE. 
De pharynx der Anneliden. — Men houdt algemeen den pharynx der Anne- 
liden , wegens zijn spierachtige structuur en de chitineplaatjes , waarmede hij 
gewapend is, voor een grijp- en verdedigingsorgaan. De onderzoekingen van 
