74 
WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
SCHEIKUNDE. 
Atoomgewicht van lanthanium. Tegen de onderstelling van clemens winkler 
( Wetensch . Bijblad van dezen jaargang, bladz. 60), dat het atoomgewicht van 
lanthaninm 180 in plaats van 138 zou zijn en dat het lanthanium zelf tot de 
grondstoffen der koolstofgroep in plaats van tot die der boorgroep behooren zou, 
verheft bohuslav brauner zijne stem ( Berichte XXIY, 1328). 
Hij bereidde eenige jaren geleden het lanthaansulphaat uit het oxyde en vond 
hier, op grond van de overeenkomst met andere sulphaten van de oxyden M 2 0 3 , 
het atoomgewicht 138.21. De door andere onderzoekers gevonden iets lagere 
waarde (135) schrijft brauner daaraan toe, dat zij niet over zuivere verbindingen 
konden beschikken; ten minste in dit geval verkreeg hij zelf iets lagere cijfers. 
Tegen het getal 180 als atoomgewicht pleit verder de door hillebrand bepaalde 
soortelijke warmte: 0.04475; is het atoomgewicht 138, dan bedraagt de atoom- 
warmte 6.1755. Ook het soortelijk gewicht van lanthaanoxyde geeft een mole- 
kulairvolumen en voor lanthanium een atoomvolumen , dat beter voor eene grondstof 
uit de derde dan voor eene uit de vierde groep van het natuurlijk stelsel past. 
Eindelijk is lanthaniumoxyde het meest positieve van alle oxyden uit de groep 
der zeldzame aarden ; ook dit feit past beter in de derde dan in de vierde groep. 
Brauner houdt de verbinding met waterstof voor La 2 H 3 . D v. c. 
Ferrokoolmonoxyde. Ludwig mond en friedr. quincke, twee der ontdekkers 
van het vloeibaar nikkelkoolmonoxyde , hebben pogingen in het werk gesteld om 
ook van andere metalen dergèlijke verbindingen te verkrijgen. Bij ijzer is hun 
hiervan althans iets gelukt. 
Fijnverdeeld ijzer werd verkregen door reductie van ferro-oxalaat in een stroom 
van waterstof bij eene zoo laag mogelijke temperatuur (even boven 400°). Nadat 
het metaal bij 80° in waterstof afgekoeld was, werd er koolmonoxyde over ge- 
voerd. Er ontstond dan eene gasvormige verbinding, die bij verhitting in glazen 
buizen bij 200° en 350° ontleend wordt, onder afscheiding van metaalspiegels , 
blijkens het onderzoek uit ijzer bestaande. Bij ontleding bij hoogere temperaturen 
ontstaan zwarte vlekken van ijzer en koolstof; er werd 79.30 % koolstof gevonden. 
De verbinding kwam zeer langzaam tot stand; van 12 Gr. ijzer, waarover 
koolmonoxyde werd gevoerd, waren na dien tijd ongeveer 2 Gr. verdwenen. 
De verbinding is oplosbaar in zwavelzuur, in benzol, in minerale oliën met 
een kookpunt van 250° a 300° C. De laatste vloeistof was in dit opzicht het 
krachtigst werkzaam ; na lang zoeken en tasten gelukte de afzondering van het 
gas het best door verwarming van de oplossing in genoemde vloeistof bij 100° 
en in een vacuum van 500 mM. Uit de ontleding van het aldus verkregen gas 
bij 200° a 350° volgt, dat de samenstelling waarschijnlijk door het teeken 
