WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
75 
Fe(,CO) 4 wordt uitgedrukt en dus beantwoordt aan die van nikkelkoolmonoxyde. 
( Chem . News LXIII, 301). 
Op denzelfden dag, waarop mond en quincke het bovenstaande mededeelden 
in de Chemical Society , sprak berthelot in de Académie des Sciences o\^r 
hetzelfde onderwerp. Hij zegt nog, dat de verbinding bij 45° het best gaat. Bij 
rood gloeihitte kreeg hij in glazen buizen vlekken, die een weinig koolstof be- 
vatten. Hij geeft minder bijzonderheden dan zijne engelsche vakgenooten. 
Ook doet berthelot mededeelingen omtrent de bestendigheid van nikkelearbonyl 
zooals hij de verbinding noemt, en omtrent de werkingen van zuurstof, zwavel- 
zuur, ammonia, stikstofdioxyde op die stof. ( Compt . rend. CXII 1343). 
d. v. c. 
Kunstmatige bereiding van indigocarmijn. — Bernhard heymann heeft, 
hierin het voetspoor van K. heumann e. a. volgend, verschillende condensatie- 
middelen laten werken op phenyglycocol. In rookend zwavelzuur, dat rijk aan 
zwavelzuur-anhydryde is, vond. hij een doelmatig middel; hij verkreeg, evenals 
zijne voorgangers verkregen door de genoemde stof bij 260° met bijtende potasch 
te smelten, eene kleurlooze stof, die gemakkelijk tot eene blauwe verbinding 
werd geoxydeerd. Terwijl zij indigo verkregen, bereidde hij in eens indigocarmijn. 
Phenylglycocol wordt met de tien- a twintigvoudige hoe\eelheid zand fijn ge- 
wreven en daarmede in eene twintigvoudige hoeveelheid rookend zwavelzuur (van 
80°/ 0 anhydride) gebracht; het zuur is eerst op eene temperatuur van 20° a 
25° gebracht en de temperatuur mag gedurende de bewerking niet boven 30° 
rijzen. Er ontstaat eerie gele vloeistof; verdunt men de massa later met eene 
overmaat van zwavelzuur van 66° Reaumur, dan komt oogenblikkelijk de blauwe 
kleur van het indigocarmijn te voorschijn. Door verder verdunnen met ijs en 
toevoeging van keukenzout kan men de gevormde verfstof gemakkelijk afzonderen. 
Het verkregen produkt is volkomen zuiver indigocarmijn. De opbrengst be- 
draagt 60°/ 0 van het verbruikte phenylglycocol. ( Berichte XXIV, 1176). 
d. v. c. 
DIERKUNDE. 
Uitroeiing der zwaluwen. — Dat de zwaluwen om het verbazend groot aantal 
insekten, die zij in hare snelle vlucht weten te vangen, tot de nuttige dieren 
behooren en daarbij nimmer eenige schade aanrichten, terwijl het te bejammeren 
zou zijn, indien die vogels het lot van vele andere dieren: uitroeiing door den 
mensch, moesten deelen, zal wel algemeen toegestemd worden Hier te lande be- 
staat vooralsnog daarvoor geen gevaar, niet zoozeer omdat zij in het Kon. Besluit 
van 25 Aug. 1880 zijn opgenomen in de lijst der nuttige dieren die beschermd 
moeten worden, wel omdat de zwaluw, even als de ooievaar, bij ons behoort 
