VV E T E N S C H A P P E L IJ K B IJ B L A D. 
STERREKUNDE. 
De periodieke kometen van het zonnestelsel. — In de laatste drie nummers 
— April, Mei, Juni — van het Bulletin Astronomique komen van den heer l. 
schulhof opstellen voor, die het buiten redelijken twijfel stellen, dat de perio- 
dieke kometen van ons zonnestelsel allen zooveel als gevangenen zijn, die de 
storende werking der groote planeten aan dat stelsel heeft gekluisterd. 
Het hoofddoel van het onderzoek was, het aan den dag brengen van de ver- 
houdingen, die er zijn tusschen de elementen van een kometenbaan, vóór- en na- 
dat de komeet is gekomen onder den invloed der storende planeet. De verkregen 
resultaten maken het mogelijk een oordeel uit te spreken over de identiteit van 
een komeet, wier omloopstijd uit eene verschijning is afgeleid, zelfs wanneer men 
meent dat zij, tusschen twee verschijningen, herhaaldelijk binnen de aantrek- 
kingssfeer van Jupiter is geweest. Deze uitkomst is van het hoogste belang ; 
want het identifieeren van kometen , die in den regel geene karakteristieke punten 
van onderscheid aanbieden voor den beschouwer, kan alleen op dezen grond 
plaats hebben. 
Naar aanleiding van hetgeen in de laatste tijden is gebleken , meent schulhof , 
dat de periodieke kometen niet langer moeten geclassificeerd worden naar hare 
afstanden van de zon in het aphelium , maar dat zij moeten worden verdeeld in 
groepen, wier gemiddelde afstand in het aphelium de lengte van de halve groote 
as van eene of andere planeet nabijkomt. Zulk eene verdeeling heeft hij gemaakt 
voor kometen met perioden, tusschen 10 en 10000 jaar begrepen. Uit de in ta- 
bellen verzamelde resultaten blijkt, dat vier kometen aphelium-afstanden hebben, 
welke slechts weinig verschillen van dien van Mercurius. De groep van Venus 
telt er zeven, die van de Aarde tien, die van Mars vier en die van Jupiter 
drie-en-twintig. De familie van Saturnus omvat er negen, die van Uranus acht 
en die van Neptunus vijf. V. D. v. 
11 
