WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
85 
zich voor als een bruine stroopachtige vloeistof, welke in water in alle verhou- 
dingen oplost. Hierin ligt een voordeel boven kreoline , waarvan men met water 
slechts een emulsie maken kan. Uit proeven van schottelius, bering, boer en 
gerlach blijkt, dat het lysol onder de beste desinfecteermiddelen behoort en 
bovendien aanzienlijk veel minder vergiftig is dan carbolzuur, kreoline of sublimaat. 
Osmotische proeven met levende bacteriën deed wladimiroff op deze wijze, 
dat hij beproefde, bij welke concentratie van bepaalde zoutoplossingen de bewe- 
ging van daarin rondzwemmende bacteriën juist ophield. Voor sommige zouten 
vindt hij , dat zij op enkele van de gebruikte zes bacteriënsoorten als vergiften 
werken, dat wil zeggen, de beweging beletten in concentratiën , zoo gering, dat 
wateronttrekking hiervan moeilijk de oorzaak kan zijn. Van andere zouten blijkt 
het hem, dat zij waarschijnlijk in het lichaam der bacteriën kunnen indringen. 
Tegenover de meerderheid der onderzochte zouten echter, zijn de gebruikte 
bacteriën impermeabel. In die gevallen blijken de oplossingen der verschillende 
zouten, die juist de beweging doen ophouden, isotonische concentratiën te be- 
zitten, waaruit men wel mag afleiden, dat deze tevens isotonisch zijn met het 
celvocht der bacteriën. ( Ztschr . ƒ. phgsik. Chem. VII, 529.) h. p. w. 
Methylmercaptan schijnt volgens onderzoekingen van nencki en sieber een 
vrij algemeen verspreid stofwisselingsproduct van verschillende bacteriën-soorten ,. 
voornamelijk rottingsbacteriën, te zijn, en op te treden bij ontleding van eiwit- 
stoffen. Het is een normaal bestanddeel van de menschelijke darmgassen. Door 
macfadyen werd het aangetroffen onder de vluchtige producten van rijpe camem- 
bert kaas. Buitendien treedt het ook op in de urine na het gebruik van asperges. 
( Arch . ƒ. exp. Path. u. Pharm. VIII). h. p. w. 
PHYSIOLOGIE. 
Huwelijken tusschen bloedverwanten. — Uit de onderzoekingen der gebroeders 
lancry, waarheen wij den lezer verwijzen, volgen deze slotsommen: 1°. Het 
niet vernieuwen des bloeds strekt wel om de huwelijken tusschen bloedverwanten 
onvruchtbaar te maken, maar is van geen invloed op de kinderen, die zij kunnen 
voortbrengen; 2°. feitelijk geven de huwelijken tusschen bloedverwanten wel meer 
aanleiding tot het geboren worden van gebrekkige producten, maar dit ligt niet 
aan het niet vernieuwen van het bloed , maar wel aan de overerving van een 
bestaanden ziekteaanleg der ouders [m. a. w. aan het overerven van bij beide 
ouders bestaanden familie-aanleg] ( Revue scientifique 13 Juin 1891. p. 765). 
D. L. 
