2 
LICHT EN ASSIMILATIE. 
Voor dien tijd wist men wel, dat groene plantendeelen de lucht 
kunnen veranderen. Reeds had priestley waargenomen , dat groene 
planten in staat zijn , de lucht die door de aanwezigheid van dieren 
bedorven is, weer geschikt voor de ademhaling te maken. Ook had 
men wel opgemerkt , dat bladeren , die onder water in het zonlicht 
waren geplaatst , gasbellen ontwikkelden ; maar men schreef dit aan 
de werking van de warmtestralen der zon toe , die de lucht van de 
oppervlakte der bladeren verdreef. Ingenhousz kwam na eenige 
proeven tot de overtuiging , dat de hoeveelheid gas , die zich onder 
dergelijke omstandigheden ontwikkelde , te groot was om aan de aan- 
wezige lucht te kunnen worden toegeschreven , en verdere waarne- 
mingen leerden hem , dat groene plantendeelen onder invloed van 
het zonlicht koolzuur ontleden, waarbij zuurstof vrij komt , terwijl de 
koolstof in de plant achterblijft. Op deze wijze vormt, volgens hem, 
het koolzuur uit de lucht de voornaamste bron van koolstof voor 
de plant. 
Bijna tegelijkertijd kwam senebier langs anderen weg tot hetzelfde 
resultaat; terwijl kort daarna in het begin van de 19<ïe eeuw de 
saussure nog eens door quantitatieve proeven de uitkomsten van 
ingenhousz bevestigde. Ongelukkig waren er onder de proeven van 
de saussure enkele die hem tot het resultaat voerden , dat niet alle 
koolstof van de plant van het koolzuur der lucht afkomstig is; 
maar dat een , hetzij dan ook klein deel door de wortels uit organi- 
sche bestanddeelen van den bodem wordt opgenomen, 't Is merk- 
waardig, dat juist deze proeven, die slechts een klein deel van de 
geheele reeks van onderzoekingen van de saussure vormen , in dien 
tijd voor zóó gewichtig werden gehouden , dat daardoor de geheele 
leer van ingenhousz, senebier en de saussure zelf, over de koolzuur- 
ontleding door groene plantendeelen , geheel op den achtergrond geraakte. 
In de plaats daarvan schonk men zijn aandacht alleen aan die enkele 
proeven van de saussure , die op het opnemen van de koolstof uit 
den humus van den bodem betrekking hadden en bijgevolg ontwik- 
kelde zich de humustheorie , waarbij de humus als voornaamste bron 
van de koolstof der plant werd beschouwd ; terwijl het koolzuur van 
de lucht meer of minder buiten rekening werd gelaten. 
Deze toestand duurde totdat ongeveer in ’t midden van de 19 de 
eeuw boussingault de koolzuur-assimilatie opnieuw tot punt van 
onderzoek nam en het rechtstreeksche bewijs, dat groene bladeren 
het koolzuur uit de lucht kunnen opnemen , leverde. Hierdoor was 
