LICHT EN ASSIMILATIE. 
de aandacht der onderzoekers weer op de koolzuurontleding gevestigd 
en langzamerhand werd steeds meer waarde aan het koolzuur der 
lucht als oorsprong van de koolstof der plant gehecht ; terwijl de 
humustheorie tegelijkertijd meer en meer verdrongen werd. De laatste 
stoot werd aan de humustheorie gegeven door de onderzoekingen 
van moll , die aantoonde , dat de wortels het in den bodem aanwezige 
koolzuur niet opnemen en dat het vermogen van koolzuurontleding 
alleen toekomt aan de groene plantendeelen , die zelf het koolzuur 
uit de lucht opnemen. Hiermede is ten slotte een verband tusschen 
koolzuurontleding en aanwezigheid van bladgroen vastgesteld, waaraan 
nu niemand meer twijfelt. 
Sinds iNGENHOusz was vrijwel de algemeene meening, dat de groene 
kleurstof zelf een werkzaam aandeel in het proces der koolzuuront- 
leding neemt. Men had wel is waar geen bepaalde voorstelling van 
de wijze , waarop het bladgroen bij de assimilatie werkte ; maar op 
grond van het noodzakelijk aanwezig zijn van het chlorophyl , schreef 
men daaraan een zekere werkzaamheid toe , zonder dat men verdere 
bewijzen of verklaringen kon geven. Ongeveer twintig jaar geleden 
kwam PRiNGSHEiM naar aanleiding van zijn onderzoekingen tot een 
andere meening en stelde hij een theorie over de rol van het blad- 
groen op. Ofschoon PRiNGSHEiM, die in andere richting juist een bij- 
zonder knap onderzoeker was , in het opstellen van deze theorie niet 
zeer gelukkig is geweest , is het bij den grooten naam , dien hij zich , 
en terecht , verworven had , niet te verwonderen , dat hij nog be- 
trekkelijk veel aanhangers vond. Daarom is het noodig zijne theorie 
in ’t kort te vermelden , ook in tegenstelling met hetgeen volgen zal. 
De functie van het chlorophyl is naar de opvatting van pringsheim 
alleen die van beschermer van het protoplasma. Daar , volgens hem , 
de intensiteit van de ademhaling met de lichtintensiteit toeneemt , zal 
tengevolge daarvan bij zeer sterk licht het protoplasma gevaar loopen 
geoxydeerd te worden. Om dit te voorkomen absorbeert het blad- 
groen een deel van de lichtstralen , voornamelijk de roode, en kunnen 
alleen de doorgelaten groene stralen het protoplasma bereiken. De 
sterkte van deze groene lichtstralen is niet zoo groot meer, dat het 
protoplasma hierdoor te veel geoxydeerd zal kunnen worden. Op 
deze wijze vervult het bladgroen de rol van regulateur bij de ademhaling. 
Pringsheim leidt zijn geheele theorie eigenlijk slechts van één enkele 
waarneming af. Hij heeft waargenomen , dat door sterk licht het 
bladgroen het eerst vernietigd wordt en eerst daarna de vernietigende 
