8 
LICHT EN ASSIMILATIE. 
zijn. Dit is een bevinding, die in het geheel niet met de theorie van 
pringsh ËiM overeenstemt. Zooals gezegd is, neemt deze aan, dat de functie 
van het chlorophyl is het absorbeeren van de roode lichtstralen , om 
te verhinderen dat de ademhaling te sterk wordt ; terwijl de groene 
lichtstralen het ongekleurde protoplasma bereiken en daar het voor 
de assimilatie noodige licht leveren. Was dit werkelijk het geval , dan 
moest in de proef van engelmann het licht, dat door de alkoholische 
chlorophyloplossing was gegaan en dan op het kleurlooze protoplasma 
der cel viel, hierin zuurstofontwikkeling te voorschijn roepen. Dit 
licht toch bestaat uit precies dezelfde stralen als het licht . dat het 
binnenste van de chlorophylbanden bereikt en hierin volgens pringsheim 
de assimilatie bewerkt. Nooit echter had onder deze omstandigheden 
zuurstofontwikkeling plaats en hiermede is de lichtschermtheorie , ten 
minste zooals pringsheim haar voorstelt, veroordeeld. 
Om het nauwere verband tusschen lichtabsorptie van het chloro- 
phyl en assimilatie na te kunnen gaan, liet engelmann zich een 
toestel , microspectraal-photometer , vervaardigen , waardoor het moge- 
lijk was de grootte van de lichtabsorptie in de bij het onderzoek ge- 
bruikte microscopisch kleine plantendeelen te meten. De inrichting 
van dezen microspectraal-photometer is zoodanig , dat in het gezichts- 
veld twee spectra kunnen worden waargenomen. Een van deze spectra 
is rechtstreeks van de lichtbron afkomstig, terwijl het andere het 
absorptiespectrum van de plant is. Door middel van spleten , die ver- 
schillend van wijdte gemaakt kunnen worden , is het mogelijk de 
lichtsterkte der beide spectra op de plaatsen , die vergeleken moeten 
worden , aan elkaar gelijk te maken. Uit de spleetwijdten kan de be- 
trekkelijke sterkte van het doorgelaten en daaruit die van het ge- 
absorbeerde licht worden berekend. 
Met behulp van dezen toestel bepaalde engelmann de grootte van 
de lichtabsorptie van verschillende plantencellen in het geheele spectrum. 
Van dezelfde cellen werd de relatieve grootte van de assimilatie in 
de verschillende deelen van het spectrum gemeten. Dit gebeurde met 
behulp van de bacteriënmethode op twee manieren. Bij de methode 
der simultane waarneming werd op het plantendeel , dat onderzocht 
moest worden , een microscopisch klein spectrum geworpen zoodanig , 
dat het geheele spectrum binnen de grenzen van het voorwerp viel. 
Hiervoor is het noodzakelijk dat het object een cylindrischen of 
prismatischen vorm heeft en het chlorophyl regelmatig is verspreid, 
zooals bij sommige Draadwieren, Oscillariën , lange Diatomeën en ook 
