10 
LICHT EN ASSIMILATIE. 
bladeren , dus objecten , waarin het licht meerdere chlorophyl-lagen 
moest doordringen. In de bovenste laag komt alleen het onveranderde 
licht ; maar in de daarop volgende lagen doorgedrongen , heeft het 
licht een deel van zijn stralen verloren en wel juist de roode , die 
volgens engelmann het meest werkzaam zijn. Daar nu de bovenste 
laag chlorophyl slechts een klein deel is van al het chlorophyl van 
het blad en dus het grootste gedeelte eigenlijk geen wit licht ont- 
vangt, maar licht waaraan een deel der roode stralen ontbreekt, 
moet noodzakelijk het gevolg zijn, dat het maximum van assimilatie 
voor al de lagen tezamen , dus voor het geheele blad , niet meer in het 
rood valt, maar verschoven is naar het groene gedeelte van het spectrum. 
De juistheid van deze redeneering blijkt uit de proef, waarbij het 
licht, dat het spectrum moet vormen, vooraf door een verdunde 
chlorophyloplossing of een dun groen blad is gegaan. Hierdoor zijn 
dan de volgens engelmann meest werkzame stralen tegengehouden. 
Werkelijk vertoont zich nu op de plaats van de absorptiebanden van 
het chlorophyl een minimum van assimilatie. 
Die uitkomsten van engelmann zijn dus ofschoon anders, niet in 
strijd , maar integendeel in overeenstemming met de waarnemingen 
der vroegere physiologen. 
Door voor de verschillende gedeelten van het spectrum de verkre- 
gen waarden der absorptie- en assimilatiegrootte te vergelijken leerde 
engelmann nog nauwkeuriger het verband tusschen absorptie en 
assimilatie kennen. Hij vond , dat niet alleen een groote absorptie 
met een krachtige assimilatie en geringe absorptie met zwakke zuur- 
stofafscheiding gepaard gaat; maar tevens, dat door het geheele 
spectrum met alle kleinere maxima en minima van absorptie, klei- 
nere maxima en minima van assimilatie zoo nauwkeurig overeen- 
stemmen , dat tot een eenvoudige betrekking , een directe evenredig- 
heid besloten mag worden. 
Ten slotte stelde de bacteriënmethode engelmann in staat de as- 
similatie van niet groen gekleurde planten of plantendeelen te onder- 
zoeken. Hierbij moeten worden onderscheiden die planten, waarin 
behalve een andere kleurstof, ook nog chlorophyl aanwezig is en die 
welke alleen een andere kleurstof dan chlorophyl bezitten. Over ’t 
algemeen werd aangenomen, dat deze laatste, die dus geen bladgroen 
hebben , niet assimileeren en dat bij de planten , die èn bladgroen èn 
een andere kleurstof bevatten , deze kleurstof geen werkzaam aandeel 
aan de assimilatie neemt. 
