LICHT EN ASSIMILATIE. 
11 
Tot de eerste groep behooren de verschillend gekleurde wieren , 
waarin het chlorophyl slechts onzichtbaar is door de aanwezigheid 
van blauwe, bruine of roode kleurstoffen. 
Met behulp van de successieve bacteriënmethode bepaalde engelmann 
het verband tusschen lichtabsorptie en assimilatie van verschillende 
Diatomeën, Blauwwieren als Oscillaria en Nostoc , en Roodwieren als 
Callithamnion en Ceramium. Deze reeksen van waarnemingen gaven 
tot uitkomst dat er ook bij deze gekleurde planten , evenals bij de 
zuiver groene het nauwste verband tusschen assimilatie en absorptie 
bestaat. Hetzij bij de geelbruine Diatomeën of by de blauwe of roode 
wieren , steeds vond hij , dat plaatsen van maximum van assimilatie 
met de absorptiestrepen samenvallen , terwijl minima van zuurstofaf- 
scheiding met plaatsen van geringe lichtabsorptie overeenkomen. Voor de 
Diatomeën ligt een maximum van assimilatie in het rood, een minimum 
in ’t oranje en geel, en verder het grootste maximum in ’t groen. 
Blauwgroene cellen vertoonen het maximum in ’t geel , een mini- 
mum in ’t groen en ’t blauw, terwijl de Roodwieren, juist tegenge- 
steld aan groene plantendeelen , in groene lichtstralen sterk , in roode 
zwak assimileeren. Bij al deze planten werken dus juist de geabsor- 
beerde lichtstralen , dat zijn die , welke complementair zijn aan de 
eigen kleur van de plant, het sterkst assimilatorisch. Dit resultaat 
was van groot belang , want hiermede was zonder meer bewezen , dat 
de kleurstof, die tegelijk met het chlorophyl aanwezig is, evenals 
dit bij de assimilatie medewerkt. Ware de vroegere opvatting van de 
onwerkzaamheid dezer kleurstoffen juist, dan moest het maximum 
der assimilatie een andere ligging hebben , dan met de waarneming 
overeenkwam. Werden b.v. in de Roodwieren de groene lichtstralen 
door de roode kleurstof slechts geabsorbeerd , zonder dat ze mede- 
werkten bij de assimilatie , dan moest noodzakelijk in het groene ge- 
deelte van het spectrum slechts een geringe zuurstofafscheiding plaats 
hebben; terwijl in de roode lichtstralen, die weinig geabsorbeerd 
worden, de assimilatie voor deze planten het sterkst moet zijn. Juist 
het tegengestelde is het geval en op grond van deze waarnemingen 
verklaart engelmann , dat er in het plantenrijk behalve chlorophyl 
nog andere kleurstoffen, »chromophyllen” voorkomen, die assimila- 
torisch werken. Een bevestiging vindt de theorie van engelmann in 
de verspreiding der verschillende gekleurde wieren op verschillende 
diepte. Het is sinds lang bekend, dat de Groenwieren hoofdzakelijk 
aan de oppervlakte der zee voorkomen en reeds op geringe diepte 
