18 
IS ARSENICUM EEN PHOSPHORVERBINDING ? 
is om de kwestie te beoordeelen , heeft de proeven van fittica her- 
haald , daaraan nieuwe toegevoegd en de uitkomsten zijner bevinding 
medegedeeld in het Juni-nommer van de Berichte d. D. Chem. Gesell- 
schaft. Hij komt tot de gevolgtrekking en staaft die door cijfers, dat 
fittica’s bewering op een reusachtige dwaling (,,ungeheuren Irrthum”) 
berust. 
De proef van fittica, die in het voorzichtig smelten van 2 gram 
amorphe phosphorus met 12,9 gram salpeterzure ammoniak bestaat, 
werd allereerst bestudeerd en verscheidene malen genomen onder 
de noodige voorzorgen , zoodat de temperatuur beneden de 200° C. 
bleef, door de hevigheid der reactie zoo weinig mogelijk verloren 
ging (een klein verlies is volgens W. haast onvermijdelijk) en het arse- 
nicum (oorspronkelijk aanwezig, als ook casu quo door kunst ge- 
vormd) aan ’t eind der reactie geheel als arsenigzuur voorhanden 
was , zoodat men het volledig met zwavelwaterstof kon neerslaan en 
vervolgens op de bekende wijze in een voor weging geschikte ver- 
binding overvoeren. Wat de phosphorus betreft, deze werd hierbij 
geoxydeerd tot phosphorzuur , gelijk trouwens ook te verwachten was en 
ook volgens fittica de hoofdreactie is. De totale hoeveelheid aan 
arsenicum , door de reactie uit de phosphorus verkregen , bedroeg 
1,910 pet. 
Ter vergelijking werden nu van dezelfde phosphorus (die vooraf 
goed gewasschen en bij 110° C. gedroogd was) telkens 2 gram 
met de volgende oxydatiemiddelen behandeld : 1° met 30 c.M 3 sal- 
peterzuur van 1,185 soort. gew. en door 10 c.M 3 water verdund; 
2° met chloorgas, dat in het water geleid werd waarin men de 
phosphorus verdeeld had, en 3° met 10 gram zuivere bijtende natron 
en waterstofperoxyde , dat in kleine hoeveelheden tegelijk werd toe- 
gevoegd, terwijl daarna met zwavelzuur werd aangezuurd. 
In de drie aldus verkregene oplossingen , waarin de phosphorus , 
naar men begrijpt , eveneens tot phosphorzuur geoxydeerd wordt , werd 
nu het arsenicum-gehalte volgens eene bekende methode nauwkeurig 
bepaald. Het gehalte daaraan werd bevonden : 
1°. bij oxydatie door salpeterzuur 1.925 pet. 
2°. » » » chloor 1.920 » 
3°. » » x- waterstofperoxyde .... 1.920 » 
Deze uitkomsten stemmen onderling goed overeen en verschillen 
ook niet noemenswaard van die naar de methode fittica verkregen : 
