IS ARSENICUM EEN PHOSPIIORV ERBINDING ? 
19 
1,910 pet. Eerder zijn ze iets hooger, wat W. toeschrijft aan de 
moeilijkheid om bij de reactie met salpeterzure ammonia een klein 
verlies te ontgaan , gelijk reeds boven werd aangestipt. Daar nu het 
gehalte , volgens de vier methoden verkregen , niet noemenswaard 
verschilt en zich binnen de grenzen beweegt van de hoeveelheden 
arsenicum , die in de phosphorus van den handel plegen voor te 
komen om sedert lang bekende redenen ; daar het voorts bepaald 
ondenkbaar is , dat door de methoden met chloor en met waterstof- 
peroxyde een verbinding PN 2 0 ontstond , is het niet mogelijk een 
ander besluit te trekken , dan dat fittica zich schromelijk vergist 
moet hebben en zijn avontuurlijk, op zich zelf onwaarschijnlijk be- 
weren , waarvoor men zeer afdoende bewijzen verlangen kon , in 
geenen deele heeft waar gemaakt. 
Nog blijft de vraag te beantwoorden: hoe kon hij op het denkbeeld 
komen dat arsenicum een verbinding kon zijn van de door hem 
aangegeven samenstelling? 
Als men de thans aangenomen elementen niet voor werkelijk on- 
splitsbaar houdt , ligt het eenigszins voor de hand , in de verschillende 
groepen van gelijksoortige grondstoffen die met hooge atoomgewichten 
als verbindingen te beschouwen van die met de kleinste. In de stikstof- 
groep zouden dan dienovereenkomstig arsenicum en antimonium de- 
rivaten kunnen zijn van stikstof of phosphorus , of van beide , en 
bleek dit juist , dan kon later weer onderzocht worden of deze laatste 
wel echte elementen waren en of daarin wellicht niet een en de 
zelfde oerstof voorkwam. Nu komt het moleculairgewicht van een 
denkbare verbinding PN 2 0 (75) juist met het atoomgewicht van het 
arsenicum overeen en zoodanige combinatie zou mogelijk verkrijgbaar 
zijn door phosphorus met salpeterzuur-ammoniak te verhitten. Want 
smelt men dit laatste zout, dan ontwikkelt, bij sterkere verwarming, 
daaruit N 2 0, wat een bekende bereiding van stikstofoxydule is: 
N H 4 .N 0 3 = 2H 2 0 + N 2 0 
salpeterzure ammonia water stikstofoxydule 
Nu wint die fantastische theorie bij nader overleg m. i. geenszins 
aan waarschijnlijkheid , maar ’t heeft toch allen schijn dat fittica 
het de moeite waard gevonden heeft, die aan het experiment te 
toetsen. En geheel vervuld van zijn denkbeeld , schijnt hij de proeven 
bevooroordeeld en weinig omzichtig genomen te hebben en heeft hij 
