66 
DE NIEUWSTE ONDERZOEKINGEN 
Bij de dennen en sparren ontstaat in den kiemzak juist zulk een 
voorkiem , die eveneens archegoniën voortbrengt. De overeenkomst 
met de vaatcryptogamen is hier zóó groot, dat men bijna kan zeggen , 
dat het niet uitstrooien der sporen (kiemzakken) het eenige essenti- 
eele verschil is. Vroeger noemde men dit prothallium kiem wit of 
endosperm , daar men meende dat het met dit deel der eigenlijke 
bloemplanten overeenkwam. Doch deze meening was onjuist, gelijk 
men ook uit het volgende zien zal. 
Bij de hoogere planten ontstaat zulk een veelcellige , den geheelen 
kiemzak vullende voorkiem niet. In de plaats daarvan ziet men vóór 
de bevruchting twee kleine groepen van cellen , n. 1. drie eicellen 
(één normale en twee rudimentaire) en de drie antipoden. Eerst na 
de bevruchting ontstaat het kiem wit, dat dus niet met de voorkiem 
der Naaldboomen overeenkomt. 
Wat de normale eicel is, is duidelijk genoeg. Zij komt overeen 
met de eicel van een der archegoniën van de voorkiem der dennen, 
sparren , Vaat-cryptogamen , enz. Wat echter de beide rudimentaire 
eicellen zijn, wat de antipoden en wat de groote , overblijvende twee- 
kernige cel in den embryozak beteekent , dat zijn vragen, waarop 
het antwoord niet gemakkelijk te geven is. 
Echter zijn er in den laatsten tijd een aantal feiten bekend ge- 
worden , die hierop een meer of minder helder licht werpen. Ik wil 
trachten deze zoo overzichtelijk mogelijk samen te vatten. Vooraf 
echter de voornaamste richtingen , waarin men een verklaring zoekt. 
De meest algemeene opvatting beschouwt de antipoden als een over- 
blijfsel van de voorkiem en de drie eicellen als zoodanig ; zij had 
tot voor korten tijd voor de overblijvende embryozakcel geen ver- 
klaring. Thans echter , nu wij weten dat ook deze cel bevrucht pleegt 
te worden , mogen wij haar voor analoog aan de eicellen houden. De 
andere meening, vooral door dangeard verdedigd, houdt ook de 
antipoden voor eicellen en stelt dus , dat in den kiemzak geen voor- 
kiem , maar alleen een zeker aantal eicellen ontstaan. Twee daarvan 
kunnen bevrucht worden, daar elke stuifmeelbuis slechts twee sper- 
matozoïden bevat, de overige blijven, of zonder, of met geringe 
ontwikkeling , steriel. 
Overgangen zijn tot nu toe weinig bekend. Deze zijn Gnetum , een 
indische heester of boom , tot een afzonderlijke familie der naakt- 
zadigen behoorend , en Peperomia , sierplanten onzer kassen die met 
den gewonen peper ( Piper nigrum) nauw verwant zijn. In den kiem- 
