84 
WINTERBLOEMEN. 
armen. Het springzaad, ons kruidje-roer-mij-niet , toont een veer- 
krachtige eigenschap in zijn vruchten , die op een graad van prikkel- 
baarheid wijst. 
Verder hebben wij in het Herbarium vlinderbloemen (boonen , 
klaver, enz.) in tal van kleuren en de eigenaardig wonderlijk ge- 
vormde muurpeper. 
Dan weer volgen groote groepen : de Schermplanten en de samen- 
gestelden. Tot de eerste familie behooren veel giftplanten , tot de 
laatste al de verwanten van de paardebloem, distel, enz. 
Yergeet-mij-niet-soorten , Leeuwenbekken, Lipbloemigen, Primula’s, 
zijn een gansche reeks planten , die tot de meest gezochte siergewassen 
behooren of daarmede verwant zijn. 
Dan volgt een menigte » onkruiden”, zooals het varkensgras , de gif- 
tige wolfsmelk in soorten, de brandnetels; en dan komen we bij de 
boomen , eik en beuk , wilg en populier. De wilg komt voor in 
menigvuldige verscheidenheden (» hybriden”), die evenveel overgangs- 
vormen tusschen de verschillende soorten moeten zijn , en het zeer moei- 
lijk maken een soort met zekerheid te noemen. De wilg geeft een 
goed denkbeeld van het » Ontstaan van soorten”. De plantkundigen 
zijn er reeds toe gekomen de tusschensoorten van deze boomen te 
beschrijven alsof het afzonderlijke soorten wilg waren , onmogelijk als 
het hun dikwijls is met zekerheid vast te stellen, welke twee soorten 
gepaard hebben. Daar de wilg op den eenen boom uitsluitend man- 
nelijke en op den anderen niets dan vrouwelijke bloemen draagt , en 
dikwijls op een zelfde plaats slechts eenslachtige wilgen voorkomen , 
ziet men het merkwaardig overbrengen van het stuifmeel , als ’t ware 
bij toeval, over groote uitgestrektheden. 
Nu komen wij talrijke vormen van onaanzienlijk of geheel niet 
bloeiende waterplanten tegen. En dan volgen duikelaar, aronskelk 
en kalmus. Een bloemenschat volgt, een prachtige groep Orchi- 
deeën, lisch, Leucojum , sneeuwklokje en op de lelie gelijkende 
planten. Daarbij dringen zich vragen aan ons op. 
Om welke reden noemen we kleuren schoon? vragen we ons af, 
bij het aanschouwen van Orchideeën vooral — de Orchideeën der 
tropen , die gekweekt worden in de serres en waarvan de nederige 
plantjes in ons herbarium slechts flauw gelijkende afbeeldsels vormen. 
Welke geheimzinnige macht beheerscht ons en dwingt ons om 
ons te verlustigen in de uitwerking van het licht op het één of 
ander voorwerp ? 
