WINTERBLOEMEN. 
85 
Zullen we dat ooit kunnen weten ? 
Nog is de kleurentheorie een aaneenschakeling van verborgenheden 
en onopgeloste vraagstukken ; doch de feiten zijn ons bekend. Zoo 
weten we, bij voorbeeld, dat geel met violet, blauw met oranje , rood 
met groen , steeds een buitengewonen indruk op ons maken. Ten be- 
wijze diene het driekleurig viooltje — bet wilde »stiefmoedertje” 
uit de duinen even goed, zoo niet meer, dan de monsteracbtige pensée’s 
die men in de tuinen kweekt. Wie heeft ooit het bloempje aandachtig 
beschouwd , zonder dat bij door de harmonische vermenging der kleu- 
ren getroffen werd en tot bewondering dezer bescheiden schoonheid 
gedwongen ? 
En daarmee is tevens de reden verklaard , waarom Orchideeën vaak 
zulk een overweldigende pracht ten toon spreiden. Zij vereenigen 
immers veelal twee of meer zulke complementaire kleuren , terwijl 
verder de zedige verhoudingen tusschen stengel en bladeren , de 
lichtgroene kleur , regelmatige stand en fijne aderen der laatsten , 
alle bestanddeelen samenbrengen tot het vormen van een volmaakte 
schoonheid, naar onze begrippen en uit ons standpunt bezien. 
Dan sluit zich de rij der bloemdragende gewassen met de soorten- 
rijke groepen der rietgrassen en grassen. Op hooge driekante stengels 
staan de rechte of sierlijk neergebogen gele, groene, bruine of geel- 
groen-bruine aartjes van de rietgrassen. Op diverse wijzen geplaatst, 
gegroepeerd en gevormd , bieden die aartjes een schat van afwisseling. 
De rietgrassen zijn talrijk in ons waterrijk land ! Overal vindt men ze , en 
niet het minst op de heide en in de veenen. Spoedig heeft men een 
25 soorten van deze schoone plantenfamilie bijeen. De eigenlijke grassen , 
dat weet ieder , prijken met alle kleuren en schakeeringen ; wie zich 
aan haar studie wil en kan wijden zal zich niet beklagen over den 
daaraan ten koste gelegden tijd. Wie zich niet tot haar moeite volle 
bestudeering gevoelt aangetrokken , doet wel ze toch te drogen en 
te bewaren ; want schoon zijn grassen reeds zonder dat men namen 
en bijzonderheden kent. 
* 
* * 
De bloemen die de botanicus in den winter voor zich heeft, bij 
het publiek in te leiden , was het doel van het bovenstaand schetsje. 
Ik spoor den lezer aan dat hij zich aanvankelijk een klein herbarium 
trachte te vormen. Weet hij nog geen namen, om ’t even; uit eigen 
ervaring kan ik beweren dat uit aanschouwing meer leering is te 
trekken dan uit boekenstudie. 
