92 
DE RAADSELACHTIGE BECQUEREL-STRALEN. 
sprong definiëeren. De reeds bovengenoemde physici elster en geitel 
onderzochten of niet, overeenkomstig met de influentie der Röntgenstralen 
door de kathode-stralen ook de becqu EREL-stralen onder den invloed 
van de kathode-stralen eene blijvende of gaandeweg geringer wordende 
versterking ondergaan. Te dien einde stelden zij een stuk uraan- 
pikblende gedurende geruimen tijd in eene ontladingsbuis aan den in- 
vloed van kathode-stralen bloot , zonder dat echter daarna de pik- 
blende op eene photografische plaat sterker inwerkte. 
Zooals bekend is , oefent een magneetveld invloed uit op den elek- 
trischen weerstand van een verdund , geleidend gas. elster en geitel 
onderzochten nu of zulks eveneens op eene door becqu EREL-stralen 
bewerkte geleiding toepasselijk is en kozen tot hunne proefneming 
eene uiterst sterk stralende substantie , welker straling zoo intensief 
was, dat een scherm van bariumplatincyanuur op eenige centimeters 
afstand, duidelijk zichtbaar lichtend werd. Zoodra evenwel de ge- 
leidende ruimte in een magneetveld gebracht werd , verminderde het 
geleidingsvermogen oogenblikkelijk. 
In verband met de door hen genomen proeven kwamen curie en 
echtgenoote er toe de radioaktiviteit voor eene elementaire eigenschap te 
houden. Ook elster en geitel houden de uitstraling der Becquerel- 
stralen niet voor het gevolg van een chemisch proces , maar zijn 
van meening , dat de energiebron der straling moet gezocht worden 
in den overgang van een atoom uit eenen onbestendigen in eenen 
bestendigen toestand. 
Ook heeft in den laatsten tijd de heer F. giesel (en wel geheel 
onafhankelijk van de door het echtpaar curie genomen proeven) 
zich met het onderzoek naar radioaktieve substanties bezig gehoudeu. 
Hij bevond , dat pas gevormde barytzoutkristallen in den aanvang 
eene slechts geringe aktiviteit vertoonen , welke daarna langzamer- 
hand toeneemt en tenslotte , na verloop van eenige weken , haren 
blijvenden, hoogsten graad bereikt. Eene verzadigde oplossing van 
zulke kristallen vertoont in den aanvang een even sterk stralings- 
vermogen als de kristallen zelven , doch verliest dat na verloop 
van eenigen tijd weder geheel. Het sterkst stralen de het eerst 
uit de moederloog afgezette zoutkristallen. Het chloriede, jodiede en 
vooral het bromiede van het barium fosforesceeren onder hunne eigen 
uitstraling. Het groene bariumplatincyanuur fosforesceert sterk van 
zelf, verandert onder den invloed van zijn eigen straling in een 
bruin zout en verliest alsdan de eigenschap van fosforesceeren. Al 
