94 
DE RAADSELACHTIGE BECQUEREL-STRALEN. 
aktieve” stoffen met veel intensiever stralingsvermogen dan uranium , 
bevonden hadden , dat deze stralen de fluorescentie van het barium- 
platincyanuur te voorschijn roepen , stelden den heer becquerel eenige 
milligrammen van het stralende chloorbaryum ter hand, die nu de 
werking van de straling dezer stof op verscheidene fosforesceerende 
lichamen nader onderzocht , voornamelijk op de sterk lichtende pre- 
paraten van het zwavelcalcium en zwavelstrontium en op de sterk 
fosforesceerende mineralen robijn, diamant, mangaanhoudend kalk- 
spaat , verscheidene vloeispaten en de hexagonale blende — bijgevolg 
op alle lichamen , welke reeds vroeger ten opzichte van hunne fosfores- 
centie in het licht door zijnen vader en hemzelf aan een onderzoek 
waren onderworpen. De meesten dezer lichamen werden, in poedervorm , 
op zeer dunne glimmerblaadjes vastgekleefd, door hem onderzocht. 
Werden nu deze substanties in het donker op een afstand van eenige 
millimeters in de nabijheid van de stralende stof gebracht , dan werden 
de meesten lichtend. Robijn en kalkspaat , welke door de stralen van 
het zichtbare spectrum geïnfluenceerd worden , worden door deze ra- 
diumstralen niet fosforesceerend , wèl echter in den regel die lichamen , 
welke door de ultra-violette of de Röntgen-stralen geïnfluenceerd wor- 
den ; groote verschillen in de werkingen dezer beide stralingssoorten 
konden evenwel worden geconstateerd. Zoo lichtte b. v. uraankalium- 
sulfaat onder den invloed van de X-stralen sterker , dan de hexago- 
nale blende, doch geringer onder dien van het radium. Het blauw- 
lichtende zwavelcalcium lichtte , wanneer men het in de nabijheid van 
de stralende stof bracht , terwijl het door de X-stralen nauwelijks 
geïnfluenceerd werd. Daarentegen werd het groen-fosforesceerende 
zwavelstrontium door beide stralensoorten sterk geïnfluenceerd. 
Juistere gegevens betreffende de relatieve intensiteiten dezer fosfores- 
centie-werkingen verkreeg becquerël door middel van de fotografie. 
Hij bracht daartoe het stralende chloorbaryum op eene onderlaag, 
welke met behulp van een mikrometerschroef op en neêr bewogen 
kon worden en daarboven op eene vaste onderlaag de fosforesceerende 
massa. Vervolgens projecteerde hij , naast het fosforesceerend lichaam , 
op wit papier het beeld eener konstante lichtbron (AUERbrander) welker 
intensiteit door een stelbaar diaphragma meetbaar gewijzigd en door 
gekleurde glazen aan het fosforescentielicht gelijk gemaakt kon worden. 
Op deze wijze verkreeg becquerel op een afstand van 6 milli- 
meters , de onderstaande relatieve intensiteiten van het fosforescentie- 
licht: 
