VAN DEN OOST-INDISCHEN ARCHIPEL. 
105 
zich tot de borst verlengende streep zijn witachtig van kleur. 
Deze soort bewoont Sumatra. De verkregen exemplaren zijn afkomstig 
uit de bosschen van den berg Ophir. 
DE BOEDENG. 
(Semnopithecus Maurus, müll.) 
Bij de Sundaneezen in West- Ja va draagt hij den naam van Loetoeng 
of Loetong ; in Oost-Java of bij de eigenlijke Javanen heet hij Boedeng. 
Zeer oude voorwerpen bereiken eene lengte van 1,365 M. , waarvan 
0,78 op den staart komt. De gezichtshoek is minder stomp en de 
haarkuif minder duidelijk dan bij de tot nog toe vermelde soorten. 
Hij is gelijkmatig zwart, het haar van den rug wordt tot 0,150 M. 
lang en is zijdeachtig , de naakte huid van gezicht en ooren heeft 
een flauwe vleeschkleurtint in het zwart, de onderzijde der ’ .nden 
is zwart. 
Bij de geboorte is het haar goudgeel en alleen dat van den achter- 
rug en de bovenzijde van den staart met den kwast is zwartacbiig. 
Reeds na eenige weken begint de zwarte kleur zich allengs u*« te 
breiden en de gele haren verdwijnen successievelijk, tot hij, omsti jeks 
vier maanden oud zijnde , geheel zwart is. 
Hij bewoont alleen Java, behoort daar tot de meest voorkomende 
apen en is over dat geheele eiland verspreid en bekend zoowel bij 
de bergbewoners als bij die van de dalen en vlakten. 
De Boedeng komt overal voor ; in sommige vlakke kuststreken 
even menigvuldig als in de bergen. In wild begroeide valleien , 
moerassige bosschen , bergwouden , sombere dalen en langs de kanten 
van velden en tuinen , koffieplantages , enz. kan men hem in groot 
aantal vinden. Hij schijnt echter de hoogte van 5000 voet boven 
het zeevlak niet te overschrijden, want zelfs op 4500 voet hoogte 
is hij reeds zeldzamer. 
Hij leeft gezellig in troepen van 5 tot 15 stuks. De hooge , met 
vruchten beladen boomen zijn zijn geliefkoosde verblijfplaatsen en 
inzonderheid de vijgeboomen ; doch ook de vruchten van de Tjeurie 
( Garcinia diaica BI.), de Njatoe {Sideroxylum nitidum BI.), enz. schijnen 
hem te smaken. Is hij in de gelegenheid zijn hait eens op te 
halen , dan eet hij wel eens zóó veel , dat hij zich haast niet be- 
wegen kan. 
Op zoo’n tijd vervolgd wordende verbergt hij zich tusschen de 
takken , in plaats van zijn heil in de vlucht te zoeken. 
