VAN DEN OOST-IN DISCHEN ARCHIPEL. 
109 
onderdeelen geel- of grijsachtig bruin. De keel is helderder dan de 
buik , de kop heeft dezelfde kleur als de romp , de staart is aan de 
punt lichter. 
Deze aap bewoont Borneo en wel de hoogere streken. De verkregen 
exemplaren zijn afkomstig van het bergachtig zuidoostelijk gedeelte 
of de zoogenaamde Lawoet-landen. In de lage streken heeft men nog 
geen spoor van hem gevonden. 
Hij komt niet veelvuldig op de genoemde plaatsen voor. Hij leeft 
in kleine troepen van 8 tot 10 stuks en houdt zich, zoover bekend 
is in de lagere boomen op. Zij verschuilen zich behendig. Het geluid , 
dat zij bij vervolging deden hooren, bestond uit zachte , klappende tonen. 
DE NEUSAAP. 
(Semnopithecus nasicus, müll.) 
Bij de Dajakkers van Poeloe-Betak , Kahajan en andere oorden draagt 
de Neusaap den naam van Bakara ; bij de Banjereezen heet hij Bakantan. 
De naam Kahan , welke vrij algemeen aan dit dier gegeven wordt , 
berust op eene verkeerde toepassing. 
De Neusaap heeft zijn naam te danken aan den grooten , gebogen 
neus, die gevormd is als die van een mensch. Darwin zegt daarvan: 
wij kunnen het begin van een (menschelijke) arendsneusachtige bocht 
waarnemen bij den Hoelock-gibbon , en bij den Neusaap wordt deze 
tot een belachelijk uiterste gedreven. Bij het jonge dier is die neus 
veel kleiner dan bij het volwassene en een weinig opgewipt. De wangen 
zijn sterk gerimpeld , de mond en de groote , naakte kringen rondom 
het oog hebben een blauwachtige kleur ; het overige van het gezicht 
is bruinachtig wit, de ooren zijn vuil vleeschkleurig met zwarte 
randen, de handen zwart, de oogen geelbruin. De kop, met 
uitzondering van de kruin , de hals , het bovenste gedeelte van de 
borst en de voorzijde van den bovenarm, is donker roodbruin. De 
overige deelen zijn van een vuile , bleeke , bruingeelachtige kleur , die 
zich op de onderdeelen zuiverder vertoont dan op de bovendeelen. 
Reeds in de 3de of 4de maand ondergaat de kleur echter veel 
verandering. 
Een voorwerp van omstreeks drie maanden was geelachtig rood- 
bruin, op den kop het donkerst; op den rug en de buitenzijde der 
bovenarmen iets helderder en op den voorarm , de achterste ledematen 
en op alle onderdeelen gaat die kleur allengs in een bleek , witachtig 
geelbruin over, welke kleur de genoemde deelen gelijkelijk overdekt; 
