122 
IN EEN POLDER. 
Daarnaast vinden we het knoopkruid , Centaurea Jacea , de roode 
zuster van de blauwe korenbloem. Deze grove en niet in den zin 
van de korenbloem sierlijke plant , steekt lief af bij het geel van den 
boksbaard. Zij voert de gedachte terug naar den tijd van helden en 
góden. De centaurus chiron , gekwetst door een pijl van hercules , 
genas zijn wond door er de bladeren van een kruid op te leggen, 
dat men naar den ontdekker centaurium noemde. 
Koning gentius van Illyrië vond later een andere plant met ge- 
lijke heelkundige eigenschappen , die men kleine Centaurium of Gentiana 
noemde. Linnaeus bracht later de groote Centaurium tot de saamge- 
stelden , onder den naam Centaurea ; de andere plant behield echter 
haar naam Gentiana (thans Erythraea , duizendguldenkruid ; grieksch: 
Kentaureion ; ital. en port. Centaurea; duitsch : Tausendgüldenkraut , 
Erdgal; deensch: Tusindgylden ; zweedsch: Tusengyllen ; poolsch : 
Centurrya). Steeds heeten de geneeskrachtige deelen van het duizend- 
guldenkruid nog »Herba et flores s. summitates Centaurii minoris”. 
Uit het geslacht Centaurea heeft de apotheek slechts » flores cyani”. 
Bij dien dijk ligt een andere plek, die me soms in ’t geheugen 
kwam, wanneer ik bladerde in mijn Herbarium. 
Een dorre — voor een ander wellicht onaantrekkelijke — vlakte , 
die me steeds zal voor den geest staan als de plek, waar ik mij in 
verschillende jaargetijden verlustigde in den aanblik der gestadige 
afwisselingen, die in den plantengroei plaats vinden. Vroeg in ’t voor- 
jaar is de vlakte dor en doodsch — schijnbaar — ; want ook dan 
werkt de natuur , zelfs in verborgen schuilhoeken iets schoons 
scheppend ; de bodem is alsdan bedekt met mossen , vooral het sier- 
lijke draaimos, Funaria hygrometrica. In Maart en April kleurt het 
klein hoefblad, Tussilago farfara , het veld geel; in Mei verschijnen 
de kruipende boterbloem , Ranunculus repens , madelief en klaver ; in 
Juli eindelijk komt de beekpunge , Veronica beccabunga , terwijl een 
vluchtig overzicht alleen de zoden . Juncus , en de hooge bruinroode 
zuringplanten tot haar recht doet komen. 
En overal langs zulke dijken , in zulke polders , ook in of nabij 
de dorpen , treffen we miniatuur-tuintjes aan , die soms smaakvol 
kunnen genoemd worden ; ten minste , ze zijn niet ingericht met de 
smakeloosheid , welke zoo vaak groote parken en buitenplaatsen ken- 
merkt. 
Bij de boeren schijnt in het algemeen de zeer waardeerbare ge- 
woonte te heerschen , de voorpui der woningen met Flora’s kinde- 
