128 
IN EEN POLDER. 
vorm en kleur pronkende. Want veel daarvan is helaas schijn. Maar 
het innerlijke is altijd waar , het bedriegt ons nooit. Dus trachte 
men te leeren door zich te wenden tot het onveranderlijk belang- 
wekkende dat overal is , het steeds objectieve. 
De eentonigste wandelingen kunnen op die wijze veraangenaamd 
en benuttigd worden. Wat eens verveling was, wordt dan leering 
en ontspanning, oefening die het leven beter, het doel edeler maakt. 
En dikwijls ziet men de stelling bewaarheid, dat juist het genot, 
de voldoening grooter wordt , naarmate het voorwerp der beschouwing 
geringer scheen. Het groote ligt in het allerkleinste. Het merkwaar- 
digste schittert niet met uiterlijke praal. Het belangrijkste verschuilt 
zich nederig, wachtend op den onderzoeker, die het weet te vinden. 
