VOLKSGEZONDHEID EN ALKOIIOLISME. 
135 
veroorzaakt. Paul leroy-beaulieu heeft het staatsmonopolie in Zwit- 
serland behandeld , alwaar dit systeem een aanzienlijk verlies aan de 
schatkist opleverde, weshalve hij het eene » Mystification financière” 
noemt. Daarenboven is het systeem van alglave zeer gemakkelijk te 
ontduiken en vergiftige alkoholische dranken , clandestien geprodu- 
ceerd , zullen steeds den verbruiker toevloeien , vooral nu de nieuwe 
goedkoope distilleer-toestellen uitgevonden zijn , welke, volgens maurits 
van laer, zeer gemakkelijk te behandelen zijn , daar het openzetten 
van een kraantje daartoe alleen vereischt wordt. 
De kleinere distilleer-toestel weegt 6 kilogram, is hoog 75 cen- 
timeter en distilleert in 24 uur bijna een hectoliter vloeistof, terwijl 
de kosten van brandstof 40 cent bedragen en het geheel 75 francs kost. 
Te verwonderen is nu dat dagan niet melding maakt van de tel- 
kens ontdekte clandestiene stokerijen in Londen ter fabricatie Van 
»kosher” dranken. Het schijnt dat de (arme) Israëlieten in deze we- 
reldstad niet den sterken drank mogen drinken , welke gestookt wordt 
in de gewone fabrieken en verkrijgbaar is in de koffiehuizen , kroe- 
gen, enz. Op den fabrieksalkohol is natuurlijk de belasting betaald en 
dus is de »kosher” drank veel goedkooper ; nergens heb ik althans 
kunnen vinden dat er erkende »kosher” branderijen zijn. Ver- 
der is het wel vreemd , dat dagan niet gesproken heeft van het 
staatsmonopolie in Rusland , hetwelk ten minste voor den Staat voor- 
deelig schijnt te werken. De staat in Rusland stookt zelf. Alle daar- 
aan werkzame personen zijn ambtenaren, zelfs de flesschenschoon makers 
en de kurkers. De Staat garandeert zuiveren drank te leveren. In 
de verkooplokalen mag de drank niet gedronken worden. Deze wordt 
geleverd in verzegeld gekurkte flesschen. Dat natuurlijk desniettegen- 
staande veel drank clandestien gestookt wordt , is buiten twijfel , daar 
de winst te groot is om niet tegen het risico op te wegen. Het Go- 
thenburgsch systeem is te bekend om hier nog nader te bespreken , 
en ook dagan roert het niet aan. 
Een ander middel , waarmede men poogde het misbruik van alko- 
hol tegen te gaan , is de verhooging van de kosten door middel van 
accijnzen en om allengs het artikel zoo duur te maken , dat het 
voor het groote publiek moeilijk te verkrijgen is. Hier is weer de 
eeuwige strijd tusschen praktijk en theorie. In Frankrijk heeft men 
tevens de vermindering van accijns toegepast op zoogenaamde gezonde 
dranken, door in 1881 de rechten op den wijn met 70 millioen te 
verminderen; het resultaat was, dat de prijs even hoog bleef. 
