OVER SPIRITISME. 
175 
lingen , die hen er toe drijven, meer of minder langen tijd op de 
vlucht te gaan. Deze paroxysmen gaan vooraf aan de convulsieve 
aanvallen of volgen er op, of wel zijn er onafhankelijk van. Even- 
als bij het epileptisch automatisme , verlaat de persoon in kwestie 
plotseling zijne bezigheden, om somtijds geheele reizen te gaan doen ; 
hij gehoorzaamt aldus aan de suggestie, aan den droom , die hem be- 
heerscht. Als de aanval voorbij is , is hij zeer verwonderd zich ver 
van zijn domicilie te bevinden, weet hij niets meer van wat er 
met hem gebeurd is. In sommige gevallen is de zieke niet zon- 
der bewustzijn: hij weet waarheen hij gaat, maar hij wordt be- 
heerscht door het onweerstaanbare verlangen, door het dwangdenk- 
beeld dat hem dry ft. (J. Voisin, proust , regis , duponchel, seglas). 
Deze vorm van de hysterische crisis moet, evenals het vigilambulis- 
me en het zelfstandig optredende delirium der vierde periode, ge- 
rekend worden bij de groep der hysterische somnambulismen.” 
Het is thans noodig de verschillende soorten van somnambulisme 
de revue te laten passeeren en om daarbjj speciaal onze aandacht 
aan het vigilambulisme te schenken. 
Georges guinon onderscheidt vier soorten van somnambulisme ( Mala - 
dies du Systeme Nerveux , Manuel de Médecine , 4, 1894, p. 362): 1° 
het ambulatoire epileptische automatisme ; 2° het hypnotische som- 
nambulisme ; 3° het hysterische somnambulisme ; 4° het hysterische vigil- 
ambulisme. De drie laatstgenoemde vormen behooren onder de hys- 
terie gerangschikt te worden. 
Het eerste behoort, als zoogenaamd psychisch aequivalent, thuis bij 
de epilepsie, ook vallende ziekte genaamd, waarover hier een enkel woord 
moge volgen , wegens de verdubbeling of liever splitsing van de 
persoonlijkheid , welke ook hierbij voorkomt en waarop wij later 
nader terugkomen. De vallende ziekte kenmerkt zich door plotselinge 
toevallen, verlies van het bewustzijn met tonische (strek-) en klonische 
(schud-) krampen en opvolgende uitputting (meestal slapen) , grand 
mal ; de herinnering daaraan is volkomen afwezig. Sommige lijders 
evenwel vertoonen onvolkomen paroxysmen, petit mal , b.v. » absences”, 
waarbij zij midden in de een of andere bezigheid , midden in een zin , 
ophouden , om na enkele oogenblikken weêr voort te gaan ; of duize- 
lingen ; of slaapzucht ; of een toestand volkomen gelijkende op een 
beroerte , behalve in de gevolgen ; of een heftig beven ; of een onbewust 
voortloopen , welk laatste vooral bij kinderen ( procursieve epilepsie ) 
voorkomt. Psychische aequivalenten noemt men bij epileptici , of bij per- 
