188 
DE MEERKATTEN YAN DEN INDISCHEN ARCHIPEL. 
Men vindt hem bij rijk en arm en bijna in eiken paardenstal is er 
een » opdat de paarden zich niet zullen vervelen”. Hij is een der 
leergierigste apen. De Maleiers richten hem, zooals algemeen bekend 
is, af tot het plukken der kokosnoten, die soms tot 60 voet hoog 
hangen. Hij weet, volgens brehm , de rijpe noten zeer goed van de 
onrijpe te onderscheiden, terwijl, volgens dr. hagen, hem wordt toe- 
geroepen welke noot hij plukken moet, wat hij zeer goed verstaat ; 
maar hij brengt het telkens niet verder, dan drie noten van de taaie 
stelen los te draaien. De derde noot is voor hem. Volgens de Maleiers 
weet hij dit zeer goed en staat sterk op zijn recht. Als men hem 
dien derden noot niet gaf zou hij zijn verdere diensten weigeren. 
Dr. hagen deelt een treffend voorbeeld mede van de intelligentie 
van dezen aap , waaruit blijkt, dat zijn geheugen bijna even sterk is 
als dat van den mensch. 
»Het is reeds vele jaren geleden,” verhaalt hij, »dat de cadetten van 
de cavalerie-school te Saumur een dier wenschten te bezitten dat 
wat vroolijk was ; zij kozen een klapper-aap, daar de school-reglementen 
hen verboden honden of katten te houden. Jean, zoo had men hem 
genoemd, was nu weldra het gelukkigste dier van de wereld ; hij 
leidde een leven als een prins, de cadetten beschouwden hem als huns 
gelijke; hij dronk champagne met hen, at truffels, rookte manilla’s, 
in één woord, men weigerde hem niets. Jean zou dus zeer gelukkig 
zijn geweest, als niet plotseling een einde was gemaakt aan dit heer- 
lijke leven. Jean was n.1. bevorderd tot kapitein-adjudant-majoor en 
deze titel beduidde voor hem eene menigte ongelukken , in den vorm 
van zweepslagen. Ziehier de reden. 
»De kapitein-adjudant-majoor las de jonge cadetten iederen morgen 
vóór de parade de namen voor van hen , die in de laatste 24 uur arrest 
hadden verdiend. En daar de gestraften hunne woede niet konden 
koelen aan hun chef, vermaakten zij zich er mee, het den aap te doen 
gevoelen. En hoe deden zij dit nu? Zij hadden hem door den kleer- 
maker van de school een uniform laten maken, als die der officieren. 
Uit degenkwasten werden epauletten gemaakt, een klein degentje was 
zijn wapen en een cadet had een steek voor hem gemaakt. Zoo dik- 
wijls een cadet straf had, kleedde men Jean aan, geleidde hem voor 
den gestrafte en zeide hem: » Mijnheer heeft arrest, vraag hem excuus”. 
Jean vroeg dan dadelijk excuus, zooals bij het kon, door hard te 
schreeuwen en zijne kleine handen op zijn kop te leggen ; eindelijk 
maakte hij dan eene menigte grimassen, wat niet belette, dat hij 
zooveel zweepslagen kreeg als de cadet dagen arrest had en deze 
