DE ZWARTE BAVIAAN. 
191 
bezoeken. Daar deze eilanden voorheen , tot 1682 , bewoond zijn geweest , 
is het niet uit te maken of deze apen oorspronkelijk zijn op dit eiland 
dan wel door de bewoners daar gebracht. 
Op Celebes treft men deze apen dikwijls in troepen van verscheidene 
honderden aan , terwijl zij zich naar andere plaatsen begeven , hetzij 
wegens gebrek aan voedsel of om vruchten te zoeken. De heer schaafsma , 
zendeling te Langowan , bij het meer van Tondano , was in 1864 te 
paard uitgegaan , toen een groote troep van deze apen hem in den 
weg kwam. Inplaats van angst of vrees te toonen , drongen zij van 
alle kanten rondom het paard op , beten het in de pooten , trachtten er 
op te springen en slechts met zweepslagen kon de zendeling de brutale 
dieren verjagen en zijn paard , dat plotseling stil was blijven staan , 
gedurende dezen aanval , weder voort doen gaan. 1 
Elders 2 zegt von rosen berg : 
»De Cynocephalus niger , de Dihé der inboorlingen, liet zich op den 
ter zijde van het huis oprijzenden heuvelrug dikwerf hooren , vooral 
tegen den avond ; verschillende exemplaren dezer soort vielen mij in 
handen. Een mijner jagers verraste eens eene op den grond scharrelende 
familie dezer apen , waaronder een wijfje met een pas geworpen jong ; 
hevig verschrikt door de onverwachte verschijning van een mensch , 
zocht de troep onder angstig geschrei een goed heenkomen in het 
geboomte, waarbij het jong van de moeder afraakte en hulpeloos ter 
aarde viel. De jager maakte er zich zonder aarzelen meester van en 
bracht het mij thuis. De opperhuid van het diertje , dat zich nog 
slechts weinig bewegen kon, was geheel en al vleeschkleurig wit, 
het dun staande haar daarentegen gitzwart en de oogen blauwachtig 
lichtbruin. Het bezat acht tandjes, vier in iedere kaak, waarvan het 
beestje echter , wegens zwakte der mondspieren , nog geen gebruik kon 
maken. Het werd spoedig tam en bleef tot aan zijn gewelddadigen dood 
gezond en vroolijk. In de eerste vijftien dagen bestond zijn voedsel 
alleen uit rijpe pisang, waaraan het als het ware zoog; later ook uit 
rijst. Het werd langzamerhand zeer gezellig , tot lastig wordens toe , en 
gaf door geschreeuw zijn misnoegen te kennen , wanneer men het 
alleen liet ; zijn geluid was van tweëerlei aard , nu eens eene harde 
krijschende schreeuw , waarbij de mond in de breedte geopend werd , 
dan weder eene zachte meer fluitende toon , waarbij het de lippen 
meer gesloten hield en ze vooruitstrekte. Als het een vogel of ander 
1 Schlegel. Museum d’histoire naturelle de9 Pays-Bas. 
2 Reistochten in de Afdeeling Gorontalo, 
