OVER SPIRITISME. 
221 
tieve waarneming sprake zou zijn. »Twee jonge meisjes van dertien 
en veertien jaar zagen een vrouwelijke gedaante in liet wit over een 
haag zweven , tien voet boven den grond , eenige- minuten lang ; de 
paarden van het open wagentje , waarin zij zaten , stonden plotseling 
stil , beefden over hun gansche lichaam en durfden niet verder. Beide 
meisjes genoten eene goede gezondheid.” Had men ze echter onder- 
zocht, dan zou allicht bij de eene een sensibiliteitsstoornis gevonden 
zijn, en wel, volgens de opmerking van charcot, aan den zelfden 
kant van waar de verschijning bij deze hallucinatie kwam ; het tweede 
meisje verkeerde blijkbaar onder suggestie van haar zusje of vrien- 
dinnetje , en door den ruk aan de teugels tengevolge van den schrik , 
stonden de paarden stil. Dit laatste en de verdere bijzonderheden be- 
hoeven niet eens gebeurd te zijn, en kunnen misschien wel pure phantasie 
zijn. Deze opmeiking is heusch niet gezocht; de beschrijving van al 
de bizonderheden is echt hysterisch ; en wat een hysterische hallu- 
cinatie zijn kan , moge uit gilles de la tourette’s mededeeling ( Die 
Hysterie , (u/h. Fr.) 1894) blijken, die wij opzettelijk zoo omslachtig laten : 
»Het bekendste geval is de beruchte -^affaire la rouciÈre-le noury.” In 
den nacht van 23 September 1834, ten huize van haren vader, 
generaal der cavalerieschool te Saumur, werd marie de m. tegen 
twee uur in den morgen door het breken van de vensterruiten wakker 
geschrikt; zij opende hare bedgordijnen en zag bij het licht der maan 
hoe een arm door de gebroken ruit kwam en de venstersluiting 
openmaakte. Daarop zag zij een man in haar kamer klimmen , en zich 
vlug naar de deur begeven , welke toegang gaf tot de daarnaast ge- 
legen kamer der gouvernante. Snel als de gedachte sprong zij uit 
het bed , om zich achter een stoel te verschuilen , van waar zij den 
indringer kon gadeslaan. Hij was van middelbare grootte , droeg een 
lakensche jas, een politiemuts van rood laken met een zilveren tres, 
en om zijn hals een zwarten doek, welke de ooren bedekte. De man 
keek haar met een vreeselijken blik aan, en zeide : »ik kom om mij 
te wreken”, sprong op haar los , ontrukte haar met geweld den 
stoel, welken zij krampachtig vasthield. Hierop pakte hij het meisje 
bij de schouders, wierp haar op den grond, scheurde hare kleeding, 
sloeg haar een halsdoek om den nek en trok zoo hard daaraan , dat 
zij nog maar zwakke zuchten slaken kon ; daarop bond hij een touw 
om haar lichaam en ging met zijne voeten op hare beenen staan. 
Toen hij haar zoo gekneveld had , boog hij over haar heen , gaf haar 
harde slagen op borst en armen , en beet haar in den rechterpols. 
