HET KIEMEN VAN VREEMD STUIFMEEL 
239 
De verandering van richting , die men kiembuizen in het vrucht- 
beginsel ziet nemen om een micropyle binnen te dringen , duidt 
almede op den invloed van een chemischen prikkel. Bij Orchideeën 
was dit duidelijk waar te nemen en meende strasburger te mogen 
aannemen , dat daartoe eene bizondere stof uit de synergiden werd 
afgescheiden. Inderdaad zag hij de stuifmeelbuizen , die langs de 
placenta’s in strengen naar beneden groeiden , den weg naar de 
eitjes inslaan , zoodra deze hunne synergiden hadden ontwikkeld. 
De door fijne kanaaltjes veroorzaakte strepen in het bovenste deel 
der synergiden en enkele andere verschijnselen , gaven , naar zijne 
meening , aan deze voorstelling eene hooge mate van waarschijnlijkheid. 
Sedert deze mededeelingen bekend zijn geworden, zijn er, voor 
zoover mij bekend , geene directe waarnemingen meer gedaan over 
de richtingsveranderingen der kiembuizen in het vruchtbeginsel onder 
den invloed van een chemischen prikkel uitgaande van de micropyle, 
doch zijn er toch enkele feiten aan ’t licht gekomen , die nader 
wijzen op chemotropismus van groeiende stuifmeelbuizen. 
Molisch toch toonde aan , dat wanneer men een stempel van Nar- 
cissus Tazetta in een droppel suiker-gelatine-oplossing brengt, waarin 
stuifmeel van dezelfde plant tot kieming was overgegaan , de kiem- 
buizen door den stempel en door de sneevlakte van den stijl worden 
aangetrokken. 
Verder vestigt strasburger er nog de aandacht op, dat de kiem- 
buis niet altijd dadelijk met den stempel in aanraking komt en men 
haar dan vaak ziet groeien, dicht aangedrukt, langs de oppervlakte 
van de stuifmeelkorrel , waaruit zij te voorschijn is gekomen. 
Draagt de stempel lange haren , dan worden deze niet zelden door 
de groeiende kiembuizen eenige malen omwonden en lang niet altijd 
in de richting naar de basis. Vaak groeit ze in tegenovergestelde 
richting om over den top heen langs de andere zijde op den stempel 
terecht te komen. 
Zeer dikwijls komt het voor , dat ze het stempelweefsel in ’t geheel 
niet binnendringt , maar er langs en er overheen strijkt , dicht tegen 
de oppervlakte aangedrukt. 
Dit laatste, zegt strasburger, wordt door een chemischen prikkel 
bevorderd, zooals blijkt uit het feit, dat de kiembuis de stuifmeel- 
korrel , waar zij eerst langs is gegroeid , direct verlaat , wanneer zij 
een stempeloppervlakte bereikt, die haar lijkt. Komt zij terecht op 
een stempel, die haar niet lijkt, zoo kan de chemische prikkel zich 
