246 LAND- EN VOLK-STUDIËN IN HET NOORDEN VAN ONS LAND. 
gekeerd geraamte van een mensch , met een gedeeltelijk vergaan ijzeren 
crucifix in den linkerarm. Uit dezelfde wierde zijn reeds meer dan twee- 
honderd ongekiste geraamten opgegraven. De schrijver zet uiteen, dat het 
graf niet ouder kan zijn dan van de 13e eeuw en vermoedelijk het 
lijk dat is van een hoogen geestelijke uit een hier in 1217 gesticht 
Johanniter klooster. 
Veel ouder, hoogst waarschijnlijk uit de eerste 500 jaren onzer 
jaartelling , zijn de met asch gevulde urnen , gevonden op den 
bodem van putten , beneden een veenlaag te Faan , gemeente Oldekerk, 
en beschreven door w. j. koppius en mr. j. a. feith. 
Een niet onaanzienlijk deel van de twee eerste stukken is gewijd 
aan » folklore”. Zoo vindt men een opstel van p. r. bos over »spijker- 
boomen” , populieren te IJde (gemeente Vries , Drenthe) waarin lieden , 
aan een breuk lijdende , een spijker slaan om genezing te vinden. 
Volgens dit bijgeloof, door den S. vergeleken met een groot aantal 
soortgelijke , onder verschillende volken over de geheele wereld , is 
het essentieele hierbij , dat men onder ’t indrijven van den spijker 
» zware woorden” spreekt, en schijnt de voorstelling hierbij te zijn 
dat een kwaal overdraagbaar is op een » zondebok” , waarvoor, in dit 
geval wellicht de boom zelf dienst doet. Mogelijk ook , dat de spijker 
oorspronkelijk bestemd was om ’t een of ander zoenoffer aan den 
boom te bevestigen. 
Tot » folklore” behooren voorts: een mededeeling van denzelfden 
schrijver over loonen , dagverdeeling en maaltijden in de gemeente 
Uskwerd , Uithuizen en Uithuizermeeden ; eene over oude gebruiken 
in Hunsingo op nieuwjaarsdagen en goeden vrijdag; een opstel van 
F. j. de boer over dienstboden en arbeiders bij den Frieschen en 
Groningschen veehouder, en de nalezing »Groningana” door a. a. 
ganderheijden op zijn supplement op h. molema’s woordenboek der 
Groningsche volkstaal. 
Wanneer ten slotte nog vermeld is , dat J. sasse az. in kollewijn’s 
Nederlandsch een overzicht geeft van den stand der anthropologische 
wetenschap ten onzent — een stand die bedroevend laag schijnt — 
dan zal het den lezer duidelijk zijn , dat het Centraalbureau zijn taak 
flink begonnen is en de twee eerste stukken der lezing overwaard zijn. 
Voor hem, die zich niet in detail-studies onzer noordelijke provincies 
wenscht te verdiepen , doch wel goede , algemeene overzichten verlangt , 
