VEEN- EN BOSCHPLANTEN 
DOOR 
HUGO DE VRIES 
Ernst stahl, aan wiens onderzoekingen wij op zoo menig punt een 
helder inzicht in het leven der planten te danken hebben , heeft thans 
de tegenstelling tusschen veen- en boscbplanten aan de eene zijde 
en de gewassen onzer akkers en daarmede overeenkomende woeste 
gronden aan de andere zijde , aan een uitvoerige studie onderworpen. 
Hij toont ons aan , hoe de verschillende eigenschappen in den bouw der 
planten onderling in innig verband staan , en hoe dit verband zelf weer 
bepaald wordt door de levensomstandigheden , waaronder de plant groeit. 
Het komt daarbij voornamelijk aan op het anorganische voedsel , 
op de stoffen die de wortels met het water uit den grond moeten op- 
nemen. Er zijn daarbij twee hoofdrichtingen te onderscheiden. Vooreerst 
die stoffen worden als zoodanig opgezogen maar , daar zij in den grond 
in zeer verdunden toestand voorkomen , is een daarvoor aanzienlijke 
opslorping van water onontbeerlijk. Dit water moet omhoog gepompt 
en , nadat de opgeloste stoffen er uit vast gelegd zijn , weer uit de 
plant verwijderd worden. Hiertoe dienen de verdamping en het af- 
scheiden van druppels vocht uit de randen en toppen der bladeren. 
Alleen planten , die öf zeer sterk verdampen , öf overvloedig drup- 
pelen , öf die beide vermogens bezitten , kunnen dus op deze wijze 
de noodige anorganische zouten uit den grond verkrijgen. 
Zoo handelen onze akkerplanten en al die wilde soorten , die op 
zoo genoemd onvruchtbaren bodem groeien. Dus op losse, weinig 
begroeide , meest droge gronden , waar de afval der planten geen be- 
langrijke laag van humus heeft doen ontstaan. 
Het andere uiterste vormen vele veenplanten. De veengrond is zoo- 
genoemd arm aan plantenvoedsel ; toch draagt elk veen een weelderigen 
17 
