IETS OVER DE LEVENSWIJZE VAN MALARIA-MUGGEN. 
273 
voedsel der wijfjes is bloed. Ficalbi heeft haar op vruchten plant- 
aardige stof zien zuigen en somtijds aangetroffen op beer in privaten. Noe 
en ik hebben haar gesnapt, terwijl zij zich voedden met sappen van groene 
graanplanten (graminaceën”) en van nog onrijpe maïs-kolven ; zij slurpen 
ook water , indien zij geen bloed vinden. Dat alles is intusschen uit- 
zondering van weinig belang. Evenwel voeden zij zich gaarne met 
suikerwater en hiermede hebben wij haar in het begin van 1900 
een maand in leven gehouden in een vertrek, verwarmd tot 15°a25°; 
zij gaan echter langzamerhand te gronde, de eieren atrophiëeren, enz. 
Kortom men kan zeggen, dat voor de wijfjes van Anopheles een 
plantaardig diëet niet voldoende is en bloed onontbeerlijk. 
Zoover ik heb gezien, steken zij alleen warmbloedige dieren. Het 
bloed , waaraan zij de voorkeur geven , is dat van zoogdieren ; maar 
somtijds vergenoegen zij zich (hoewel naar het schijnt niet gaarne) 
met vogels te steken (kippen , zangvogels , roofvogels , enz). 
Ik geloof niet dat zij onder de zoogdieren een voorkeur hebben ; 
ofschoon , het is zeker dat zij de grootste zoogdieren meer steken. 
Zoo bijv. indien een mensch en een paard, zich bij elkaar bevinden, 
dan heeft niet zelden het paard reeds vele steken , vóór de mensch 
er éen heeft ; zoo ook wordt , van mensch en konijn , de mensch 
het eerst aangevallen. Deze feiten en andere dergelijke, die ik kort- 
heidshalve verzwijg , toonen geen voorkeur , maar staan in verband 
met de omstandigheid , dat alleen de reuk aan Anopheles haar prooi 
wijst : groote dieren verraden hierdoor hun aanwezigheid eerder dan 
kleine. Aldus verklaar ik ten minste de omstandigheid, dat, indien 
de lucht maar even in beweging is , wat zeer zeker voldoende is om 
de functie van het reukorgaan te storen , de mensch van Anopheles 
verschoond blijft, terwijl deze zich alle bijv. op den buik van het 
paard storten. 
Terugkeerende tot de pas uitgekomen Anopheles, zien wij, dat 
deze dus , indien zij honger gevoelen , trachten zich voedsel te ver- 
schaffen. Het kan zijn dat voor enkelen zich de gelegenheid voordoet 
een zoogdier te steken op de plaats zelf, waar zij zich na het uitkomen 
hebben verscholen. Het meerendeel echter moet zich min of meer 
ver van de plaats verwijderen. Wij zien ze daarom een prooi aan- 
vallen in zwermen , die van min- of meer verwijderde plaatsen 
komen. Het is een feit, dat zij de huizen bij voorkeur binnen 
dringen door de deuren en vensters aan de zijde van het water, waar 
zij tot ontwikkeling zijn gekomen ; aan de andere deuren of vensters , 
18 
