IETS OVER DE LEVENSWIJZE VAN MALATUA-MUGGEN. 
275 
wij ook deze gemakkelijk in de huizen , behalve ’s winters. Zoover 
wij hebben gezien , steken de mannetjes niet. Wel is waar hebben 
wij enkele een poging zien doen om te steken ; maar de proboscis 
boog zich zonder dat de monddeelen in de huid drongen. Wanneer 
en waar de paring geschiedt , hebben wij niet met zekerheid kunnen 
uitmaken. 
Het is in deze noodig te vermelden , dat wij van de copulatie 
der Culicidae niets weten. Den 13den December 1898, tegen 5 uur 
’s nam., hebben wij intusschen in mijn laboratorium twee paar Culex 
spathipalpis in coïtu waargenomen. Eén paar werd nauwkeurig 
geobserveerd; het wijfje zat op een houten dwarslat van een venster; 
het mannetje had het wijfje stevig vast en bewoog nu en dan een 
van de voorpooten. Bij nader onderzoek bleek, dat de beide sexen 
nuchter en de eieren zeer achterlijk in ontwikkeling waren. 
Waarschijnlijk gedraagt zich Anopheles evenals de bovengemelde 
Culex. 
In onze kunstmatige kweekerij hebben wij waargenomen , dat de 
eieren-, gehouden bij een temperatuur wisselende tusschen 20° en 25°, 
ongeveer dertig dagen noodig hadden om tot imagines te ontwikkelen. 
Deze laatste legden na twintig dagen weer eieren. In het hartje van 
den zomer geschiedt de ontwikkeling en het sexueel rijp worden sneller. 
In ieder geval moeten bevruchte wijfjes herhaaldelijk voedsel 
nemen. Of zij in het lokaal , waar zij eens gestoken hebben , blijven 
of niet, hangt van verschillende omstandigheden af. Indien bijv. — 
hetgeen bij ons op het platteland dikwijls gebeurt — een stal of 
slaapkamer onbewoond blijft , dan moeten de Anopheles die er aan- 
wezig waren , zich verwijderen om voedsel te zoeken. Hetzelfde 
geschiedt, indien in het open veld een sterke wind waait of indien 
het hard regent, enz. 
De hoeveelheid bloed, die de vrouwelijke Anopheles kunnen 
opzuigen, wordt minder naar mate de eieren rijpen. 
Ten slotte gaan de wijfjes een geschikt water opzoeken , om haar 
eieren te leggen ; te dien einde zijn zij menigmaal gedwongen , zich 
belangrijk te verwijderen. Sommige schrijvers houden het er voor, 
dat de Culicidae , na het eierleggen , sterven. Ik heb intusschen vast- 
gesteld, dat, al mogen vele bij een zoo hachelijk werk, als het eier- 
leggen is , door verschillende omstandigheden te gronde gaan , er des- 
alniettemin zijn — veel of weinig dat weet ik niet — die een der- 
gelijk kritiek oogenblik doorstaan. Het is een feit, dat ik verscheidene 
