ZOMERBLOEMEN. 
281 
regelmaat, waardoor alle dingen zich van nature kenmerken, ook in 
gevallen, waar wij oppervlakkig bezien een wanordelijke massa meen- 
den waar te nemen. 
Welke gansch en al verrassende verschijnselen biedt het plantenrijk 
den opmerkzamen beschouwer aan! Welke overeenkomst nemen wij 
— als wij oplettend toezien — in zijn werken waar , met zooveel 
andere natuurverschijnselen ! 
Hoezeer wekt de studie van ons » onkruid” lust tot kennis- 
making met allerlei andere zaken ! Want ongetwijfeld zijn alle 
wetenschappen schakels van één groote keten; gezamenlijk moeten 
onze kundigheden voorwaarts schrijden. 
Welke harmonische kleur- en geur- en vormmengelingen ; welk 
een rijkdom van tinten en gestalten ! Een massa afwisselend gevormde 
individuen : een Chaos , en toch een heerlijke Kosmos. 
Een klein, onaanzienlijk plantje kruipt door het gras ; alom bemerken 
wij het in menigte , steeds tiert het op bosch- en grasgronden , 
overal vindt men het , in parken en op buitenplaatsen , op veen- en 
op kleigrond. 
Het teedere stengeltje kruipt over den bodem , waaraan de namen 
» aardveil” 1 en »kruip-door-den-tuin” hun oorsprong danken. » Honds- 
draf” is de hollandsche boekjesnaam , ’n naatn , die slechts in verbeelding 
bestaat. De blaadjes zijn niervormig, gekarteld, vaak rossig getint; 
kransen van paarse of blauwe bloemen staan in de oksels dezer 
blaadjes. Hoe eenvoudig en onbelangrijk schijnt dit gewas: onopgemerkt 
laat ieder het, alleen de kinderen plukken de stengeltjes af, met 
zooveel andere bloemen, om ze straks verflensd op den weg te laten 
liggen. Bezien wij dat onaanzienlijk natuur-voortbrengsel nauwkeuriger, 
dan ontdekken wij een heerlijke regelmaat , een onuitsprekelijke schoon- 
heid van vorm , welke ons vriendschappelijk stemt jegens dergelijke 
produkten van den bodem onzer polders , ons het besef geeft van het 
groote in dat kleine , van het verhevene in dat nietige , en ons noopt 
tot onderzoek onzer Flora. De bloemkroon van het hondsdraf bestaat 
uit één stuk, inplaats van uit vrije blaadjes; de zoom echter is zóó 
ingesneden, dat het bloempje een opengesperd muiltje vormt: twee- 
lippig noemt men dezen vorm van bloemkroon ; de bekende doovenetel , 
Lamium album, door de kinderen »zuiglammetjes” of »goudhaantjes- 
voer” genaamd , geeft een voorbeeld van het type der tweelippigen , 
1 Aardveil, aard-klitnop, Glechoma hederacea\ de klimop heette vroeger »veil.” 
