284 
ZOMERBLOEMEN. 
Ook zoekt men verband tusschen de insekten , die op in staat van 
ontbinding verkeerende stoffen azen, en de bloemen, die zoowel door 
vuile kleur als door onaangenamen geur uitblinken. Een toevallig 
voorkomende zwakke gelijkenis met verrotte dierlijke stoffen deed de 
insekten zulke planten waarschijnlijk met hun voedsel verwarren ; 
baar bezoekende , bestuiven ze allicht de bloemen met het stuifmeel 
van een soortgelijke plant, die dezelfde afwijking vertoont, en ze 
bevestigen het verschijnsel aldus hoe langer hoe meer , maken dat 
het steeds sterker uitkomt. 
Welk een raadselachtige overeenkomst, welk een groote onzichtbare, 
door het gansche heelal loopende band; ’n draad, die alle natuurvoort- 
brengselen verbindt , die alles en allen verwant doet zijn. Eén harmonie. 
Er zijn nu eenmaal zaken , waarover de meeste menschen nog ver- 
zuimden na te denken. Er zijn takken van Natuurstudie waaraan , 
eer dan aan andere , waarde en nut , belangrijkheid en opvoedende 
kracht ontzegd worden. Waarom? Als wij zooveel leeren van de 
werelden, die ver van ons verwijderd zijn, of van de landstreken, 
die zich aan de overzijde van den grooten Oceaan uitstrekken , waarom 
zouden wij ons dan geen rekenschap pogen te geven van de schatten , 
welke moeder Natuur hier nabij ons ophoopte? Waarom zouden wij 
de planten , die ons — zelfs op ons veelal doornig levenspad — 
overal begroeten, opzettelijk niet willen kennen? Waarom? — Uit 
traagheid? Of zou ook hier weder de spreuk: » onbekend maakt 
onbemind” van toepassing zijn? 
IETS OVER EEN BOEK EN OVER EEN BOEKJE. 
Be zaadhuid der Angiospermae en Gymnospermae en hare 
ontwikkeling , P. NOORDHOFF, Groningen, f2.40. 
In den loop van dit jaar is aan de Rijks-Universiteit te Groningen 
bevorderd tot doctor in de artsenij bereidkunde de heer j. j. attema, 
na verdediging van een proefschrift , dat bovenstaanden titel draagt. 
Voor eenige mededeelingen uit den rijken inhoud van dit boekdeel 
